Uzasadnienie
A. C. (skarżący) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 271/14 w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...]
Zarządzeniem z dnia [...] r. sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia poprzez dokonanie czynności będącej przedmiotem wniosku, tj. złożenie zażalenia - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - na podstawie art. 49 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. 2012 poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone w dniu [...] r.
W wykonaniu powyższego zarządzenia w dniu [...] r., skarżący złożył osobiście w sądzie pismo, w którym wskazał, że przedkłada przedmiotowe zażalenie, zaś do pisma dołączył odpis wniosku z dnia [...] r. o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zarządzeniem z dnia [...] r. na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. zarządził pozostawienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie sądu, skarżący wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 49 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 4 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i bezzasadne przyjęcie, iż złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu na złożenie stosowanego zażalenia posiadał braki formalne uniemożliwiające nadanie dalszego biegu, w sytuacji kiedy w aktach sprawy znajdowało się już złożone uprzednio przez skarżącego zażalenie, które zostało odrzucone przez sąd na skutek uchybienia terminowi do jego wniesienia, a co miało zasadnicze znaczenie dla wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. bezzasadne pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 p.p.s.a. warunkami przywrócenia uchybionego terminu są: złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, czyli niespełnienie chociażby jednej z nich powoduje, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony.
Rozpoznając zarzuty zażalenia w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż w pełni podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie (m.in. w postanowieniu z dnia 13 maja 2005 r., I OZ 437/05, ONSA WSA 2006, nr 1, poz. 6, NSA oraz glosie do postanowienia NSA z dnia 13 maja 2005 r., I OZ 437/05. Teza nr 2, Bogusz Mariusz GSP-Prz.Orz.2007.1.67), iż dokonanie czynności uchybionej (w tym wypadku wniesienie zażalenia), stanowi brak formalny w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., który da się usunąć w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zatem za prawidłowe działanie Sądu I instancji należało uznać skierowanie wezwania z dnia [...] r., wzywające skarżącego do złożenia odpisu zażalenia.
Należy mieć na uwadze, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bez znaczenia jest fakt wcześniejszego złożenia przez skarżącego przedmiotowego zażalenia. Jak słusznie powoływał Sąd I instancji odrzucenie środka odwoławczego niweczy wszelkie skutki procesowe związane z jego wniesieniem. W związku z czym złożenie wniosku o przywrócenie terminu nie "reaktywuje" wcześniej złożonego zażalenia i implikuje konieczność dokonania tej czynności wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej dokonania - zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Guszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lex 2013, stanowisko E. Stawicka zawarte w Palestra.2007.3-4.280, Teza Nr 1.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty zawarte w zażaleniu za bezzasadne i na podstawie art. 184.p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.