Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 18 lipca 2016 r. odrzucił wniosek D. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi wnioskodawcy na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z [...] maja 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
W dniu 4 maja 2016 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 17 lutego 2016 r.
Postanowieniem z 6 czerwca 2016 r. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną skarżącego z powodu niezachowania przymusu działania za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika.
W dniu 8 czerwca 2016 r. skarżący nadał osobiście sporządzony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zaskarżonym postanowieniem WSA we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącego jako niedopuszczalny.
Wskazał, że odpis wyroku z 17 lutego 2016 r. z uzasadnieniem został doręczony adwokatowi skarżącego w dniu 4 kwietnia 2016 r. Pełnomocnik był wówczas uprawniony do działania w imieniu skarżącego. Pełnomocnictwo zostało wypowiedziane dopiero w dniu 2 maja 2016 r., o czym zawiadomiono Sąd w dniu 1 lipca 2016 r. Doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem należało uznać zatem za prawidłowe.
Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 4 maja 2016 r., a więc w dwadzieścia osiem dni od doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarżący nie przekroczył zatem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie istnieje tym samym możliwość przywrócenia terminu, który nie został uchybiony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Dariusz P. powołał się na zły stan zdrowia przedkładając zaświadczenie lekarskie oraz zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 ppsa. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Z kolei, stosownie do art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio ppsa (v. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ.: ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz.40).
Wyrok oddalający skargę D. P. zapadł 17 lutego 2016 r. Uzasadnienie, sporządzone na wniosek pełnomocnika strony, zostało doręczone temu pełnomocnikowi 4 kwietnia 2016 r. Skarga kasacyjna, sporządzona przez skarżącego osobiście, została przez niego nadana do Sądu 4 maja 2016 r. Tym samym skarżący zachował wymagany, 30-dniowy, termin do jej złożenia (art. 177 § 1 ppsa). Przyczyną zaś odrzucenia tej skargi kasacyjnej, na co zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, było osobiste jej sporządzenie, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 175 § 1 ppsa.
Sąd pierwszej instancji zasadnie tym samym uznał, że w sytuacji zachowania przez stronę terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny. Za niedopuszczalny należy bowiem uznać wniosek o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność dokonana została w ustawowym terminie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.