Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 października 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1471/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [A.] Spółki z o.o. w S. (dalej zwana: skarżąca Spółka) na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 31 sierpnia 2018 r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu z którego wynika upoważnienie do popisania skargi, tj. odpisu z KRS w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia złożonej skargi.
WSA w Warszawie odrzucił skargę na powyższą decyzję na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.).
Sąd stwierdził, że skarżąca Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci wykazania sposobu reprezentacji spółki poprzez przesłanie odpisu z KRS. Wezwanie do uzupełnienia powyższego braku formalnego zostało doręczone Spółce w dniu 24 września 2018 r., więc termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 1 października 2018 r., a brak formalny nie został usunięty przez skarżącą Spółkę do dnia wydania postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca Spółka [A.], wnosząc o jego uchylenie w całości. Do wniosku skarżąca Spółka dołączyła aktualny KRS Spółki. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 p.p.s.a. poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, iż złożona przez stronę skarżącą skarga do WSA zawierała braki formalne w postaci braku dołączenia do skargi dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi, tj. odpisu KRS, skutkujące jej odrzuceniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, że wystąpiła przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi.
Z akt sprawy wynika, że Spółka została wezwana do złożenia dokumentu z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi przez Prezesa Zarządu Spółki S. W., tj, odpisu z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopi celem wykazania osób oraz sposobu reprezentacji Spółki. NSA stwierdza jednak, że powyższe wezwanie było niecelowe. Umknęło bowiem uwadze Sądu I instancji, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się odpis z KRS Spółki, z którego wynika, że S. W. jest Prezesem Zarządu Spółki upoważnionym do jej reprezentowania. Należy również zauważyć, że w odpisie KRS z dnia 13 listopada 2018 r. załączonym do zażalenia również widnieje S. W. jako Prezes Zarządu skarżącej Spółki upoważniony do jej reprezentowania.
Skoro więc upoważnienie S. W. do reprezentowania Spółki wynika zarówno ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy odpisu z KRS to Sąd I instancji w razie podjęcia wątpliwości, czy skarga została złożona przez podmiot do tego upoważniony powinien był sprawdzić to w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzonej na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 986), nie wzywać do złożenia odpisu lub wydruku z KRS. Brak ten nie miał wpływu na bieg sprawy, ponieważ upoważnienie S. W. (Prezesa Zarządu Spółki) wynika z dokumentów w aktach administracyjnych sprawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.