Uzasadnienie
Zarządzeniem z 21 grudnia 2016 r., III SA/Łd 752/16, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) wezwał doradcę podatkowego - pełnomocnika M. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z [...] sierpnia 2016 r. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z [...] lipca 2016 r., w kwocie 200 zł. Jako podstawę prawną określenia wpisu wskazano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie RM).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zarzucił Przewodniczącemu Wydziału III WSA w Łodzi naruszenie § 2 ust. 5 rozporządzenia RM poprzez błędną wykładnię i zastosowanie. Wskazał, że skarga nie dotyczy wniosku o wznowienie postępowania, lecz postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na brak stosownego pełnomocnictwa. Zdaniem skarżącego, skoro zaskarżone postanowienie pozostawiało wniosek o wznowienie bez rozpatrzenia, to postępowanie wznowieniowe nie zostało wszczęte i wpis, jako wpis od skargi na postanowienie wydane w trakcie postępowania administracyjnego, mającego charakter uboczny w stosunku do sprawy głównej, powinien zostać wyznaczony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, w kwocie 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione postawy, dlatego zaskarżone zarządzenie jako niezgodne z prawem podlega uchyleniu.
W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia RM znajduje on zastosowanie w sprawach skarg dotyczących m.in. decyzji lub postanowień "wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego". Posłużenie się określeniem "w trybie" nie oznacza jednak, że przepis ten dotyczy wszystkich rozstrzygnięć, nawet incydentalnych kwestii, podejmowanych w toku wznowionego postępowania. Sprawy ze skarg na akty administracyjne wydane w trybie wznowienia obejmują tylko rozstrzygnięcia kończące (formalnie lub merytorycznie) postępowanie w takiej sprawie. W pozostałych przypadkach koniecznym staje się odwołanie do normy ogólnej zawartej w § 2 ust. 1 rozporządzenia RM. Przepis ten odnosi się do wszystkich postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez rozróżniania czy chodzi o postępowanie ogólno administracyjne (jurysdykcyjne), czy też postępowania prowadzone w specyficznych trybach (nadzwyczajnych). O ile w danej sprawie nie zaistnieją zatem opisane w kolejnych przepisach (§ 2 ust. 2-5 rozporządzenia RM) sytuacje szczególne, to zastosowanie w sprawie znajduje § 2 ust. 1 rozporządzenia RM (v. postanowienie NSA z 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1242/13, z 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II FZ 843/14, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/), na co wskazuje wykładnia systemowa wewnętrzna § 2 ww. rozporządzenia.
O ile § 2 ust. 1 rozporządzenia RM ma charakter lex generalis, na co wskazuje użyte w nim wyrażenie "Wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi...", dalsze ustępy tego paragrafu (od ust. 2 do ust.
- 6) mają charakter lex specialis ze względu na dookreślenie przedmiotu spraw, od których wnosi się skargę do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Dyrektora IC z [...] lipca 2016 r., którym utrzymano w mocy wcześniejsze postanowienie Dyrektora IC z [...] czerwca 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora IC w Łodzi z [...] listopada 2012 r., bez rozpatrzenia. Wbrew ocenie zawartej w zaskarżonym zarządzeniu, będące przedmiotem skargi postanowienie nie jest zatem postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia RM, ponieważ nie jest to postanowienie kończące merytorycznie tryb wznowieniowy sprawy skarżącego. Stąd nie znajduje w sprawie zastosowania reguła kolizyjna lex specialis derogat legi generali, a zatem wysokość wpisu w sprawie winna być określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM i wynieść 100 zł, na co słusznie zwrócono uwagę w zażaleniu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.