Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. odmówił przyznania prawa pomocy zakresie zwolnienia od kosztów sądowych "H." Sp. z o.o. w likwidacji w C. w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 11 [...] 2014 r., nr [...] przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji wskazał, że skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych podała, że uchwałą walnego zgromadzenia z dnia 23 [...] 2013 r. została postawiona w stan likwidacji. Skarżąca podała, że nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej w związku z czym nie posiada środków do uiszczenia opłaty sądowej. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki zamyka się w kwocie [...] zł. Wezwana do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżąca nadesłała pismo z dnia 15 [...] 2014 r. wraz z rocznym zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika w podatku dochodowym od osób prawnych CIT-8 za 2013 r. wraz z informacją o odliczeniach od dochodu i od podatku oraz dochodach wolnych i zwolnionych od podatku CIT-8/O za 2013 r.; miesięczne deklaracje dla podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] 2014 r.; wydruk z rachunku Spółki w A. S.A. – listę blokad na rachunku na dzień 1 [...] 2014 r. – od [...] 2014r. na rachunku nie były dokonywane żadne operacje również blokady nie uległy zmianie; wydruki z rachunku Spółki w Banku M. S.A. z dnia 1 [...] 2014 r. i 9 [...] 2014 r. wykazujące saldo ujemne; wydruk z ewidencji środków trwałych z dnia 9 [...] 2014 r. oraz zawiadomienie o zajęciu Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C. E. O. w sprawie [...]. Ponadto w piśmie tym pełnomocnik skarżącej Spółki poinformował, że na dzień 10 [...] 2014 r. Spółka nie posiadała sporządzonego sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy.
Sąd I instancji uznał, że strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek upoważniających do zastosowania instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd ten wskazał, iż Spółka przesłała jedynie wyciągi z dwóch rachunków bankowych z Banku M. i A. Nie oświadczyła jednak na żadnym etapie postępowania, że są to jedyne rachunki bankowe jakimi dysponuje.
Przeciwko przyznaniu prawa pomocy przemawia również treść zeznania podatkowego za rok 2013. Spółka osiągnęła w ubiegłym roku przychód w wysokości [...] zł przy kosztach jego uzyskania wynoszących [...] zł. co z kolei prowadzi do wniosku, że w roku 2013 Spółka obracała środkami pieniężnymi w relatywnie dużej wysokości. Ponadto z nadesłanych do akt sprawy deklaracji podatkowych VAT-7 za poszczególne, następujące po sobie miesiące w okresie od [...] 2014 r. do [...] 2014 r. wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą i wykazuje obrót. Wskazuje na to podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, sięgająca od kwoty [...] zł ([...] 2014 r.) do kwoty [...] zł ([...] 2014 r.).
Sąd I instancji podkreślił także, że Spółka jako podmiot powołany celem prowadzenia działalności gospodarczej, powinna w procedurze planowania wydatków, uwzględnić również potrzebę gromadzenia środków na prowadzenie ewentualnych postępowań sądowych i liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów na ten cel.
H. spółka z o.o. w likwidacji w C., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu błędne przyjęcie, że skarżąca nie wykazała okoliczności skutkujących uwzględnieniem jej wniosku w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych.
Podnosząc ten zarzut skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z uwzględnieniem dokumentów dołączonych do zażalenia.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Mając na uwadze stan sprawy, przede wszystkim treść wniosku skarżącej spółki o przyznanie jej praw pomocy, fakt wezwania jej do przedłożenia dodatkowych dokumentów obrazujących jej sytuacje majątkową oraz zakres, w jakim skarżąca wezwanie to wykonała, podzielić należy ocenę Sądu I instancji, że skarżąca spółka nie wykazała, aby spełnione zostały warunki określone w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. umożliwiające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Powołany art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowi bowiem, że osobie prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Użyte w tym przepisie określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia swojej sytuacji materialnej i finansowej, umożliwiający dokonanie oceny czy jest on w stanie partycypować w kosztach sprawy czy istotnie nie posiada środków wystarczających do poniesienia kosztów postępowania w pełnej wysokości. Istotnym jest również, że nie jest wystarczające złożenie odpowiednich oświadczeń czy wskazanie okoliczności powodujących w ocenie wnioskodawcy niemożność poniesienia kosztów postępowania w pełnej czy jakiejkolwiek wysokości. Oświadczenia oraz podniesione we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczność powinny zostać poparte dokumentami lub dowodami przemawiającymi za zasadnością twierdzeń zawartych we wniosku.
Podniesione przez skarżącą spółkę we wniosku z dnia 9 [...] 2014 r. okoliczności, które w jej ocenie miały przemawiać za udzieleniem prawa pomocy w zakresie częściowym, pomimo wezwania jej pismem z dnia 2 [...] 2014 r. do nadesłania dokumentów źródłowych obrazujących jej aktualną sytuację majątkową i zdolności płatnicze, nie zostały wykazane. Skarżąca uchyliła się bowiem, co trafnie stwierdził Sąd I instancji, od przedstawienia dokumentów mogących zobrazować jej aktualną kondycję finansową, w tym w zakresie podnoszonej przez skarżącą okoliczności zaprzestania prowadzenia działalności. Nie przedstawiła ona, pomimo podnoszenia tego faktu zarówno przez referendarza, jak i Sąd I instancji, zaświadczenia o zaprzestaniu bądź zawieszeniu działalności gospodarczej, co poddaje wątpliwość twierdzenia Spółki w zestawieniu ze złożonymi deklaracjami VAT – 7 za okres od [...] do [...] 2014 r. z których wynika, że w tym okresie istniała podstawa do opodatkowania spółki z tytułu dostaw towarów i usług na terytorium kraju zarówno opodatkowanych jak i zwolnionych z podatku.
Poza wydrukami internetowymi z kont bankowych wskazującymi na ujemne saldo i zajęcie komornicze, Skarżąca uparcie uchylała się od nadesłania pełnych wyciągów z rachunków bankowych obrazujących dokonywane na nich operacje finansowe. W takim stanie sprawy prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że nie można było dokonać merytorycznie oceny wniosku skarżącej.
Analiza nadesłanych dokumentów nie uzasadnia uznania, że skarżąca nie dysponuje środkami dostatecznym do poniesienia kosztów postępowania, które na obecnym etapie sprawy sprowadzają się do wpisu od wniesionej przez spółkę skargi. Z deklaracji VAT – 7 za okres od [...] do [...] 2014 r. wynika bowiem, że w tym okresie istniała podstawa do opodatkowania spółki z tytułu dostaw towarów i usług na terytorium kraju zarówno opodatkowanych jak i zwolnionych z podatku. Stan taki sugeruje, że skarżąca spółka wbrew oświadczeniu złożonemu we wniosku o przyznanie prawa pomocy prowadzi działalności gospodarczą, a co najmniej poddaje w wątpliwość oświadczenie, że takowej działalności w ogóle nie prowadzi. Zestawienie środków trwałych wskazuje natomiast, że skarżąca środki takie posiada i choć część z nich jest zajęta przez komornika sądowego, to pozostała część tych środków jest w dyspozycji spółki. Przedłożony wydruk z rachunku bankowego prowadzonego w banku M., tak jak w dotychczasowym toku sprawy, nie wskazuje w jakimkolwiek zakresie na historię prowadzonych na nim operacji.
Potwierdza wyłącznie istnienie na nim ujemnego salda i jego zajęcia komorniczego. Powyższe okoliczności oraz nie przedłożenie jakichkolwiek informacji dotyczących drugiego z rachunków bankowych, jakie skarżąca posiada - konto w A. - uniemożliwia ocenę zdolności płatniczych wnioskodawczyni w odniesieniu do wysokości środków finansowych i zakresu, w jaki może nimi dysponować.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.