Postanowienie NSA z 18 lipca 2007 r., I GZ 86/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. K. Firma Handlowa "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 1981/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 października 2006 r. sygn. akt I SA/Go 1981/05

Skład

sędzia NSA Tadeusz Cysek przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Spedycji Międzynarodowej [...] Warszawa S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Go 1981/05 odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt I SA/Go 1981/05, wniesioną przez T. K. – Firma Handlowa "[...]", reprezentowanego przez radcę prawnego Ireneusza Łukowiaka, z powodu nieuiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd podał, że skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu I instancji został wydany w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie, wydaną w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Jako podstawę prawną odrzucenia skargi kasacyjnej Sąd wskazał art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie T. K. wniósł o jego zmianę lub uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim podnosząc, że przytoczone przez Sąd I instancji fakty w rzeczywistości dotyczą rozstrzygnięcia sporu z organem celnym, którego przedmiotem był wymiar długu celnego i podatku od towarów i usług, a nie wznowienie postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnił, że Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, w której organ ten określił kwotę należności celnych w wysokości 144.107,50 zł, co zdaniem skarżącego wskazuje, że przedmiotem postępowania sądowego była należność pieniężna podlegająca wpisowi stosunkowemu, a nie stałemu, jak przyjął to Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania, albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. - w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg dotyczących postanowień lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł.

Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie została wydana w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku z dnia 25 kwietnia 2005 r., nr [...], która została wydana w trybie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku z dnia 24 października 2003 r., nr [...]. Postępowanie zakończone tą ostatnią decyzją zostało wznowione przez Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2004 r. na podstawie art. 241 § 1, art. 243 § 1 i 2 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w związku z faktem, że na podstawie świadectw pochodzenia towaru nie można było zastosować stawki celnej konwencyjnej dla towaru objętego zgłoszeniem celnym.

Skoro zatem wniesiona do Sądu I instancji skarga dotyczyła decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania, to podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł bez względu na wysokość należności celnych w niej ustalonych.

Skarga kasacyjna podlegała zatem wpisowi stałemu w wysokości połowy wpisu od skargi, a wiec w kwocie 100 zł, który to wpis, reprezentujący skarżącego radca prawny obowiązany był uiścić bez wezwania.

Wobec tego, że wpis stały od skargi kasacyjnej nie został uiszczony, Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a.

Zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia nie podważa także przytoczony w zażaleniu argument, iż w postępowaniu przed Sądem I instancji pobrano od skargi wpis stosunkowy. Jak wynika z art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis stosunkowy lub stały pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji. Według art. 230 § 2 p.p.s.a. skarga i skarga kasacyjna to traktowane oddzielnie pisma podlegające wpisom stosunkowym lub stałym. Wpis od skargi kasacyjnej nie jest częścią faktycznie pobranego wpisu od skargi lecz samodzielnie obliczaną opłatą od pisma. Przyjęta w rozporządzeniu wykonawczym metoda obliczania wpisu od skargi kasacyjnej oznacza jedynie tyle, że od skargi kasacyjnej pobiera się połowę wpisu należnego, a nie faktycznie pobranego od skargi.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.