Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Po 89/15 w pkt 1 uchylił postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w pkt 2 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez G. W. (skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. Z akt sprawy wynika, co następuje:
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd I instancji odrzucił skargę powołując się na przekroczenie 30-dniowego terminy do wniesienia skargi. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu [...] r. (k. [...]).
Postanowieniem z dnia [...] r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. ustanowił dla skarżącej pełnomocnika.
Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P. opinię o bezzasadności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego k. [...]) skarżąca złożyła pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu". W uzasadnieniu wskazała, że z powodu złego samopoczucia mogła pomylić terminy lub przyjąć, że dzień [...] r. był dniem świątecznym, dlatego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej wysłała w pierwszy dzień roboczy po świętach, tj. [...] r. Do pisma załączyła decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r., znak [...] w sprawie przyznania zasiłku chorobowego z tytułu czasowej niezdolności do pracy za okres od dnia [...] r. do [...] r.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej dnia [...]r.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie, zarzucając błąd polegający na uznaniu, że pismo skarżącej zostało uznane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zamiast być uznane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., a także uznaniu nieuprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu; oraz polegający na odmowie przywrócenia terminu.
Wobec powyższego zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. uchylił postanowienie z dnia [...] r. i odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W ocenie Sądu I instancji wniosek skarżącej został złożony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a. Sąd wskazał, że skarżąca o naruszeniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r. dowiedziała się z treści odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r. (ww. pismo skarżąca odebrała dnia [...] r., a najpóźniej z treści uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...] r. (odpis postanowienia doręczony został skarżącej dnia [...] r.). Złożenie zatem przez nią wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi w dniu [...] r. należało uznać za spóźniony.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jak również wniosła o zasądzenie kosztów pełnomocnika z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie złożyła w terminie wniosku o przywrócenie terminu, art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych pisma, art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu.
W uzasadnieniu wskazała, iż skarżąca była przekonana, że postanowienie Sądu odrzucające skargę jest błędne, a sama złożyła skargę w terminie. Okolicznością uprawdopodabniającą jest fakt, że złożyła ona wniosek o pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten w dniu [...] r. złożył w sądzie opinię o bezzasadności złożenia skargi kasacyjnej. Tego też dnia pismo zostało wysłane do strony, została ona też dopiero wówczas poinformowana, że Sąd prawidłowo odrzucił skargę, dlatego niecałe 7 dni później złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest kontrola zgodności tego postanowienia z prawem.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżąca już w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się o tym, że została ona złożona po terminie. Prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że miało to miejsce w dniu [...] r. – wynika to bowiem jednoznacznie z dowodu doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] r. Z potwierdzenia tego wynika również, że przesyłkę odebrała skarżąca osobiście. Nie sposób uznać twierdzenia pełnomocnika skarżącej, iż dopiero od pełnomocnika dowiedziała się o skuteczności odrzucenia skargi, skoro sama skarżąca w dniu [...] r. wniosła do WSA w P. skargę kasacyjną na postanowienie tego Sądu z dnia [...] r. – odrzucającego jej skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie miał obowiązku na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywać strony do wykazania kiedy dowiedziała się o odrzuceniu skargi, gdy z akt sprawy jasno wynika, (w szczególności ze złożonej skargi kasacyjnej na odrzucenie skargi), że nastąpiło to najpóźniej w dniu odbioru postanowienia z dnia [...] r., tj. [...]r. (k. [...]).
Mając zatem powyższe ustalenia na uwadze oraz treść art. 87 § 1 p.p.s.a. należało uznać, za prawidłowe ustalenia Sądu, że złożony w dniu [...] r. wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony i podlegał odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej z urzędu wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, gdyż wynagrodzenie to należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym art. 258-261 p.p.s.a.