Postanowienie NSA z 7 lutego 2019 r., I GZ 9/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 426/18 w zakresie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu gminy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Hanna Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 426/18 odrzucił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 maja 2018 r. w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu gminy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 25 czerwca 2018 r. [...] – dalej: skarżąca lub strona - została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez: (1) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a także przez (2) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego).

Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone 5 lipca 2018 r. W wyznaczonym terminie żaden z tych braków nie został uzupełniony. Dopiero 24 sierpnia 2018 r. strona przedstawiła dokumenty potwierdzające umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania.

Uzasadniając odrzucenie skargi strony WSA w Łodzi podniósł, że wbrew prawidłowemu wezwaniu, skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w postaci wykazanie umocowania do podpisania skargi oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi stowarzyszenie, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym we właściwym rejestrze. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji (między innymi w skardze) należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie powyższych wymogów (wykazanie umocowania do podpisania skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia) oznacza, że skarga dotknięta jest brakami formalnymi. Braki te mogą być przez stronę uzupełnione, do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obligowało Sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu I instancji domagając się jego uchylenia w całości.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z koniecznością złożenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentów potwierdzających należytą reprezentację skarżącej oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

WSA w Łodzi prawomocnym postanowieniem z dnia 29 października 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 426/18 odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie zastosował w sprawie dyspozycję ww. przepisu i skargę strony odrzucił. Środek ten nie mógł otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 czerwca 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez (1) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a także przez (2) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie Skarżącej 5 lipca 2018 r.

W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu I instancji i przedłożenia w terminie otwartym do uzupełnienia braków, odpisu KRS oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skoro, zatem skarga zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu. Godzi się zauważyć, że dopiero w dniu 24 sierpnia 2018 r. strona przedstawiła dokumenty potwierdzające umocowanie osoby, która podpisała się pod skargą do jej reprezentowania. Nie podała nadal wartości przedmiotu zaskarżenia. Nie uczynił tego również ustanowiony pełnomocnik z urzędu składając - po otrzymaniu informacji z ORA o ustanowieniu pełnomocnikiem strony – wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.