Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 544/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał "[...]" Spółce z o.o. w Pruszczu Gdańskim prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 25 kwietnia 2007 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 7 marca 2007 r., w której zawarła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2007 r. WSA w Gdańsku umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Sąd stwierdził, że ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony w tej samej sprawie w sytuacji gdy w obrocie prawnym znajduje się prawomocne postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2006 r. o przyznaniu takiego prawa w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i uwzględnienia jej wniosku poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych, zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy WSA w Gdańsku do ponownego rozpoznania.
Postanowieniu zarzuciła:
- naruszenie prawa materialnego art. 241 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – przez ich błędną wykładnię,
- naruszenie przepisów prawa procesowego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006 r. Sąd przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym tymczasem w kolejnym wniosku skarżąca domagała się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zdaniem skarżącej z tego właśnie powodu Sąd nie był uprawniony do umorzenia postępowania w sprawie jej kolejnego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 239 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Po pierwsze z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 544/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 25 kwietnia 2007 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w którym zostało ono jej już przyznane. W takiej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie wniosku skarżącej stwierdzając, że postępowanie to jest bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sytuacji gdy skarżąca została już zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych.
Po drugie stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej zawarty w zażaleniu ponowny wniosek nie obejmował przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, o czym świadczy użyte w nim sformułowanie "wnoszę o przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – wpisu od niniejszej skargi". Z powyższego wynika, że skarżąca wydaje się mylić pojęcia przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym. W art. 245 p.p.s.a. uregulowano kwestie związane z zakresem, w jakim przyznaje się prawo pomocy. Wskazany przepis stanowi w § 1, że zakres przyznania prawa pomocy może być całkowity - wówczas prawo pomocy obejmuje zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie zawodowego pełnomocnika – (art. 244 § 1 p.p.s.a.) lub częściowy - gdy obejmuje niektóre elementy składające się na pojęcie prawa pomocy. Wniosek skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej zgodnie z użytym w nim sformułowaniem obejmował jedynie zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem potraktować go należało jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.