Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt III SPP/Lu 77/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw I. W. od postanowienia WSA w Lublinie z 13 września 2022 r. sygn. akt III SPP/Lu 77/22, odmawiającego zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SPP/Lu 10/22 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. W. na czynność Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 13 maja 2021 r. w przedmiocie pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z dnia 13 września 2022 r. skarżącemu doręczono w dniu 29 września 2022 r. a skarżący wniósł sprzeciw bezpośrednio. W przypadku wniesienia środka zaskarżenia do sądu niewłaściwego, termin wniesienia tego środka powinien być liczony z datą przekazania tego środka przez ten sąd do sądu właściwego.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 25 stycznia 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Z § 2 tego przepisu wynika, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego niewątpliwą przesłanką odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jest okoliczność, iż sprzeciw ten został wniesiony po upływie terminu wskazanego w art. 259 § 1 p.p.s.a., tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, którego sprzeciw dotyczy.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 13 września 2022 r. doręczono skarżącemu w dniu 29 września 2022 r. wraz z pouczeniem o wniesieniu sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Skarżący w dniu 7 października 2022 r. wniósł sprzeciw na postanowienie z dnia 13 września 2022 r., które to drogą elektroniczną nadał do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd odwoławczy przekazał wniesiony sprzeciw do Sądu pierwszej instancji w dniu 12 października 2022 r. Także w tej sytuacji słusznie Sąd pierwszej instancji wskazał, że w przypadku przekazania sprzeciwu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pominięciem sądu właściwego (w tym przypadku WSA w Lublinie), należało uznać datę wniesienia sprzeciwu za dzień przekazania tego środka zaskarżenia przez NSA – czyli 12 października 2022 r. W tej sytuacji słusznie uznano, że sprzeciw został złożony po terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.