Postanowienie NSA z 19 marca 2010 r., I OPP 10/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 830/08

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Kontroli w Ministerstwie Infrastruktury postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Marek Stojanowski

Uzasadnienie

W dniu 19 lutego 2010 r. A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 830/08, z jego skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Kontroli w Ministerstwie Infrastruktury. Skarżący podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie naruszył jego prawo do sądu wobec czego zażądał stwierdzenia wystąpienia przewlekłości postępowania oraz przyznania na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez Prezesa Rady Ministrów Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie dnia 26 marca 2007 r. Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. Skarżący w dniu 15 czerwca 2007 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 czerwca 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w żądanym zakresie. Na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. skarżący wniósł o wyłączenie składu orzekającego w przedmiotowej sprawie wobec czego odroczono rozprawę i skierowano wniosek do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. oddalono wniosek o wyłączenie sędziów. Od ww. postanowienia skarżący złożył zażalenie, które zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 grudnia 2007 r. sygn. akt I OZ 962/07. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 9 stycznia i 12 marca 2008 r. oddalił wnioski skarżącego o dokonanie wykładni swojego postanowienia z dnia 19 grudnia 2007 r. Kolejną rozprawę w dniu 4 września 2008 r. odroczono, z uwagi na brak aktualnego adresu zamieszkania uczestnika postępowania. Sąd zobowiązał skarżącego i organ do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania uczestnika postępowania. Zarządzeniem z dnia 29 września 2008 r. uwzględniono wniosek skarżącego i sprostowano protokół rozprawy z dnia 4 września 2008 r. Skarżący w dniu 9 października 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2008 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2009 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 7 lipca 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnictwo A. S. dla radcy prawnego P. G. Zarządzeniem z dnia 10 września 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 16 października 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 830/08 oddalił skargę A. S. w przedmiotowej sprawie. Wyrok został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 grudnia 2009 r. Wobec niezłożenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, orzeczenie stało się prawomocne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez skarżącego w dniu 19 lutego 2010 r., a więc po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 830/08 oddalającym skargę.

W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Wspomnieć należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. A contrario skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.