Uzasadnienie
W dniu 15 grudnia 2016 r. (data prezentaty sądu) Janusz Wilczyński wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 334/16 ze skargi J. W. na przewlekłość postępowania Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania odwołania.
Z akt sprawy wynika, że ww. skarga wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 12 września 2016 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 12 września 2016 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wa 334/16, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, skierowano sprawę do sędziego sprawozdawcy celem zbadania dopuszczalności skargi.
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2016 r. sędzia sprawozdawca uznał skargę za dopuszczalną i przedstawił akta Przewodniczącej Wydziału celem wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych.
W tych okolicznościach skarżący, w dniu 15 grudnia 2016 r., wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 334/16. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu przed WSA w Warszawie w omawianej sprawie, zobowiązanie Sądu I instancji do niezwłocznego rozpatrzenia skargi, przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych, oraz zasądzenie od WSA w Warszawie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że od dnia 12 września 2016 r., tj. od dnia zarejestrowania skargi w sądzie, w sprawie nic się nie dzieje, w szczególności nie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu i nie doręczono mu odpisu odpowiedzi na skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r. poz. 1259 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (12 września 2016 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (15 grudnia 2016 r.) upłynęły 3 miesiące. Sprawa po prawidłowym i terminowym zrealizowaniu wstępnych czynności sądowych, została skierowana do sędziego sprawozdawcy celem zbadania dopuszczalności skargi. Po wykonaniu przez sędziego sprawozdawcę nałożonego obowiązku, Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2016 r. wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W tym samym dniu skarżący wywiódł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. Opisanych działań Sądu nie można zatem uznać za opieszałe, a okresu oczekiwania na wyznaczenie terminu posiedzenia sądowego, w omawianej sprawie, nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę sądu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.