Uzasadnienie
W dniu 7 grudnia 2016 r. (data prezentaty sądu) R. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Gliwicach – skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 543/16 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Rektora [...] w B.z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
Z akt sprawy wynika, że ww. skarga wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach w dniu 21 czerwca 2016 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2016 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 543/16, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
W piśmie procesowym z dnia 3 sierpnia 2016 r. (data prezentay sądu) skarżący ustosunkował się do odpowiedzi organu na jego skargę.
Postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. WSA w Gliwicach odrzucił skargę, z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi.
W piśmie z dnia 14 października 2016 r. (data prezentaty sądu) skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1756/16 zażalenie oddalił. Akta sprawy zostały zwrócone do WSA w Gliwicach w dniu 14 grudnia 2016 r.
Pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. (data prezentaty sądu) skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W skardze na przewlekłość skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu przed WSA w Gliwicach w omawianej sprawie, wydania Sądowi I instancji zalecenia aby podjął w sprawie czynności wskazane przez stronę, zwolnienie skarżącego od opłaty od skargi oraz zasądzenie na jego rzecz odpowiedniej kwoty pieniężnej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dotychczas nie otrzymał od Sądu I instancji żądnej odpowiedzi na złożoną skargę, nie wydano żadnego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze przede wszystkim okoliczności tej konkretnej sprawy, ale także sytuację majątkową skarżącego w dniu orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od skargi na przewlekłość postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.").
W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r., poz. 1259, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (21 czerwca 2016 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (7 grudnia 2016 r.) upłynęło niecałe 6 miesięcy. Tym niemniej WSA w Gliwicach w dniu 26 września 2016 r. zakończył postępowanie postanowieniem o odrzuceniu skargi. Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na to postanowienie, jest ono prawomocne. W ocenie Sądu odwoławczego działania Sądu I instancji w toku zakończonego już postępowania sądowego, podejmowane były sprawnie, bez zbędnej zwłoki. Skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.