Uzasadnienie
W piśmie z 3 lutego 2016 r. B. D., działając w imieniu własnym oraz uczestnika postępowania Fundacji [...] w [...], wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku.
Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2015 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 5 października 2015r. Zarządzeniami z 6 października 2015 r. i 27 października 2015 r. wezwano B. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi, zarządzeniem z 19 listopada 2015 r. wezwano go ponownie do uzupełnienia tych braków. Zarządzeniem z 7 grudnia 2015 r. ustalono krąg stron postępowania. W dniu 11 grudnia 2015 r. skarżący złożył w imieniu własnym, [...] sp. z o.o. w [...] oraz w imieniu Fundacji [...] w [...] o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z 23 grudnia 2015 r. przyznano B. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z tej samej daty odmówiono przyznania prawa pomocy [...] sp. z o.o. w [...]. Zarządzeniem z 30 grudnia 2015 r. ponownie ustalono krąg stron postępowania oraz uznano, że Fundacja [...] w [...] jest podmiotem wnioskującym o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony. Postanowieniem z 15 stycznia 2016 r. dopuszczono wskazaną fundację do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Postanowieniami z tej samej daty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania [...] sp. z o.o. w [...] oraz odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z 22 stycznia 2016 r. wezwano Fundację [...] w [...] do złożenia uzupełniających oświadczeń w przedmiocie wniosku o przyznanie fundacji prawa pomocy. W piśmie z tej samej daty Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że adw. [...] został wyznaczony pełnomocnikiem dla B. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (5 października 2015 r.) do dnia wniesienia przez B. D. i Fundację [...] w [...] skargi na przewlekłość postępowania (3 lutego 2016 r. – data wpływu do wojewódzkiego sądu administracyjnego) upłynęło niecałe cztery miesiące. W tym okresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku podejmował czynności prawidłowo i w rozsądnych terminach. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.