Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lutego 2018 r. Z. R. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 645/17, zarzucając referendarzowi sądowemu przewlekłość w przekazaniu Przewodniczącemu Wydziału wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z chwilą stwierdzenia oczywistej bezzasadności skargi.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 27 września 2017 r. Z. R. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. skargę na pismo tego organu z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kopii pisma z dnia 3 lipca 2017 r. Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we W. Skarga ta wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 17 października 2017 r. Zarządzeniem z dnia 18 października 2017 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 645/17, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń, wyznaczono referendarza sądowego celem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. Z. R. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
Następnie postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wykładni postanowienia z dnia 4 grudnia 2017 r., a postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 2 lutego 2018 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, zarzucając referendarzowi sądowemu przewlekłość w przekazaniu Przewodniczącemu Wydziału wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w zakresie przekazania Przewodniczącemu Wydziału wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2017 r. poz. 75 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.
Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (17 października 2017 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (2 lutego 2018 r.) upłynęło nieco ponad 3 miesiące. Sąd podejmował czynności w tej sprawie prawidłowo i w rozsądnych terminach, zatem brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć, w szczególności prawidłowości postanowienia o umorzeniu postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.