Uzasadnienie
Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej konkursu na stanowisko dyrektora w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz odszkodowania w kwocie 10 000 zł.
Z akt sprawy wynika, że w styczniu 2007 r. A. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. wraz z pismem, w którym zwrócił się do Sądu z prośbą o informację w tej sprawie, jednocześnie wskazując, że przedmiotową skargę wniósł za pośrednictwem organu w październiku 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2007 r. przekazał skargę według właściwości, stosowanie do przepisu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w celu udzielenia odpowiedzi na skargę. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2007 r. ponownie wezwano organ do udzielenia odpowiedzi na skargę oraz do nadesłania akt sprawy. W kwietniu 2007 r. organ nadesłał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zarządzeniem z dnia 8 maja 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. W maju 2007 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 12 października 2007 r. Na rozprawie w dniu 12 października 2007 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziów składu orzekającego i z tego względu odroczono rozprawę. Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. WSA w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. WSA w Warszawie sprostował postanowienie z dnia 16 października 2007 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów, a postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. WSA w Warszawie sprostował postanowienie z dnia 4 czerwca 2007 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Na te postanowienia skarżący wniósł zażalenia. W styczniu 2008 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt I OPP 1/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania w tej sprawie i przyznał skarżącemu sumę pieniężną w wysokości 1 000 zł. Postanowieniami z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 31/08 i I OZ 32/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 i z dnia 15 listopada 2007 r. Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt I OZ 186/08 NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 października 2007 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów. Skarżący wniósł o wyłączenie sędziego NSA Jolanty Rajewskiej. Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 186/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 sierpnia 2008 r. Z uwagi na kolejne wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu oraz o wyłączenie sędziego rozprawa została odroczona. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r. oddalono wniosek o wyłączenie sędziego. W piśmie z dnia 21 września 2008 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie kolejnego sędziego oraz sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 27 sierpnia 2008 r. W dniu 9 października 2008 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 11 września 2008 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2008 r. odmówiono sprostowania protokołu z rozprawy z dnia 27 sierpnia 2008 r. Skarżący wniósł odwołanie od tego zarządzenia. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. W dniu 25 lutego skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. W rozpoznawanej sprawie postępowanie toczy się od kwietnia 2007 r. i dotychczas nie zostało zakończone. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt I OPP 1/08 stwierdził przewlekłość postępowania. Od czasu stwierdzenia przewlekłości postępowania postanowieniem NSA z dnia 23 stycznia 2008 r. do czasu wniesienia kolejnej skargi na przewlekłość postępowania upłynęło 13 miesięcy, a sprawa nie została załatwiona. Zasadniczą przyczyny nierozpoznania sprawy jest konieczność rozpoznawania licznych wniosków i zażaleń skarżącego. Sąd podejmował w tej sprawie czynności bez zbędnej zwłoki.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.