Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2010 r., I OPP 13/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 146/09

Sprawa

w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego przyznania renty specjalnej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Marek Stojanowski

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 7 marca 2010 r. skarżący J. C. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie, o sygn. akt [...], z jego skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego przyznania renty specjalnej, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania.

Z akt sprawy wynika, że J. C. w dniu 17 sierpnia 2009 r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. Skarga ta w dniu 24 sierpnia 2009 r. została przekazana do organu. W dniu 21 września 2009 r. Prezes Rady Ministrów przekazał przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargę. Akta administracyjne sprawy zostały przesłane przez organ w dniu 5 października 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2009 r. został wyznaczony termin rozprawy na dzień 9 grudnia 2009 r. Rozprawa została odwołana w uwagi na złożony w dniu 16 listopada 2009 r. wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od rozpoznania niniejszej sprawy. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. sygn. akt I OW 197/09 wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi do rozpoznania wniosku J. C. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec nieuzupełnienia przez J. C. braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie, Przewodniczący sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarządzeniem z dnia 29 marca 2010 r. sygn. akt II SO/Łd 1/10, pozostawił bez rozpoznania przedmiotowy wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu dnia 21 września 2009 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu. Wyznaczono termin rozpoznania sprawy już dwa miesiące od dnia wniesienia skargi. Rozprawa jednak musiała zostać odwołana z uwagi na złożony przez skarżącego wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od rozpoznania niniejszej sprawy.

W przedstawionym stanie rzeczy należy zatem za bezpodstawny uznać zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawa strony – J. C. do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd ten podejmował bowiem wszystkie czynności terminowo, dążąc do możliwie najszybszego zakończenia postępowania. Natomiast długość przedmiotowego postępowania wynika przede wszystkim z działań inicjowanych przez samego skarżącego.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.