Uzasadnienie
W dniu 15 października 2020 r. (data prezentaty) A. L. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Gdańsku – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 645/20 ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Z akt sprawy wynika, że skarga A. L. wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 26 czerwca 2020r. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2020 r. sprawa została zarejestrowana, nadano jej symbol i wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Ponadto zarejestrowano wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W dniu 3 lipca 2020 r. przesłano skarżącej odpis odpowiedzi na skargę oraz pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz ich doręczania przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt III SPP/Gd 77/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Odpis postanowienia z uzasadnieniem przesłano stronie 8 lipca 2020 r. Po wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką w Gdańsku osoby pełnomocnika z urzędu, zarządzeniem z dnia 30 lipca 2020 r. sprawę skierowano na rozprawę. Następnie w związku z pismem skarżącej o przyspieszenie terminu rozpoznania sprawy, sprawę skierowano na rozprawę w listopadzie 2020 r., a w dniu 29 września 2020 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 10 listopada 2020 r., o czym powiadomiony strony postępowania.
W tych okolicznościach A. L. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. W skardze wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zlecenie sądowi prowadzącemu postępowanie wykonania odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").
Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (26 czerwca 2020 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (15 października 2020 r.) upłynęły zaledwie cztery miesiące. W tym czasie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy oraz skierował sprawę na termin rozprawy. Ponadto jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 10 listopada 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 645/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sprawa została zatem rozpoznania w około 5 miesięcy od dnia wpływu skargi do Sądu. W takich okolicznościach nie sposób uznać aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działał w sposób opieszały uzasadniający uwzględnienie wniesionej skargi na przewlekłość postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.