Uzasadnienie
A.T. oraz G.T. pismami z dnia 15 i 16 listopada 2018 r. wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1146/17.
W związku z tym Przewodniczący Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 22 listopada 2018 r., wydanym na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej jako "ustawa") w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi na przewlekłość w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania.
Wezwanie zostało odebrane przez skarżących w dniu 13 grudnia 2018 r. Pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu skarżący żądanej opłaty nie uiścili, natomiast pismem z dnia 18 grudnia 2018 r. wystąpili z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy skarga na przewlekłość postępowania podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł. Sprawa, w której skarżący wnieśli skargę na przewlekłość postępowania nie należy do kategorii spraw, wymienionych w art. 239 P.p.s.a., w których skarżący z mocy ustawy nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z tych też względów skarżący są zobowiązani do uiszczenia opłaty od skargi na przewlekłość postępowania.
Wobec tego, że skarżący nie uiścili wpisu wraz z wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, Przewodniczący Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej NSA wezwał skarżących do uiszczenia należnej opłaty w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. Wezwanie Sądu zostało odebrane przez skarżących w dniu 13 grudnia 2018 r., a zatem termin do wykonania wezwania Sądu upływał z dniem 20 grudnia 2018 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, opłata sądowa nie została uiszczona. Skarga podlega zatem odrzuceniu.
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki nie przewiduje procesowych skutków nieuiszczenia wpisu, jednak w myśl art. 8 ust. 2 w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Tym samym w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 220 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc się z kolei do złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd wyjaśnia, iż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 9 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1146/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygnięto zatem już prawomocnie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Wobec złożonego i rozpoznanego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy – należało więc obecnie wziąć pod uwagę treść art. 165 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jakkolwiek strona, po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek w tym zakresie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Wprawdzie ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony.
W ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy, skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wykazali, aby nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stąd wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w postanowieniu.