Postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., I OPP 145/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 708/18 ze skargi P. M. na uchwałę Zgromadzenia Ogólnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie opinii o kandydatach na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Zofia Flasińska

Uzasadnienie

W dniu 12 grudnia 2018 r. (data prezentaty) P. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 708/18 na uchwałę Zgromadzenia Ogólnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie opinii o kandydatach na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu.

Z akt sprawy wynika, że skarga P. M. wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 4 października 2018 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 5 października 2018 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VIII SA/Wa 708/18, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę oraz skierowano sprawę na posiedzenie niejawne celem zbadania dopuszczalności skargi.

Postanowieniem z dnia 17 października 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 708/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę uznając, że zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu przy piśmie z dnia 18 października 2018 r.

W dniu 16 listopada 2018 r. (data prezentaty) P. M. wniósł skargę kasacyjną na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 października 2018 r.

Pismem z dnia 20 listopada 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisami dla stron postępowania, a następnie pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. o złożenie dokumentów, z których wynikałoby jego uprawnienie do złożenia skargi.

W tych okolicznościach, skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W skardze podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się przewlekłości poprzez bezzasadne, w jego ocenie, wzywanie go do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz nadesłania dokumentów potwierdzających jego umocowanie do wniesienia skargo kasacyjnej. Wniósł o stwierdzenie, że w prowadzonym postępowaniu nastąpiła przewlekłość, przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 2 000 złotych oraz o zasądzenie od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki jest okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (5 października 2018 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (12 grudnia 2018 r.) upłynęły dwa miesiące. Nie sposób zatem, wbrew stanowisku skarżącego uznać, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił się jakiejkolwiek przewlekłości prowadząc postępowanie w jego sprawie. W ocenie Sądu odwoławczego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie i bez zbędnej zwłoki. Podnoszone zatem w skardze na przewlekłość argumenty uznać należało za nieuzasadnione.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.