Uzasadnienie
Skarżąca E. P. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi E. P. i B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz przyznania od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł. Skarżąca upatruje przewlekłość postępowania w tym, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał jej wniosku z 27 lutego 2012 r. o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 lutego 2011 r.
Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 10 czerwca 2010 r. Postanowieniem referendarza sądowego z 3 września 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyrokiem z 27 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 29 listopada 2010 r. pełnomocnikowi skarżącej, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem referendarza sądowego z 3 stycznia 2011 r. umorzono postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Postanowieniem z 2 lutego 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 151/11. Skarżąca wnosiła kolejne wnioski, w szczególności o zmianę postanowienia NSA z 23 marca 2011 r. oraz pisma, z których wynika, że nie zgadza się z zapadłymi w sprawie rozstrzygnięciami. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 sierpnia 2011 r. odmówił zmiany postanowienia z 23 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 151/11, a postanowieniem z 29 września 2011 r. odmówił zmiany postanowienia z 4 sierpnia 2011 r. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z 29 września 2011 r., wniosek ten został oddalony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2011 r. Skarżąca złożyła wniosek o uchylenie tego postanowienia, który został odrzucony postanowieniem z 24 stycznia 2012 r. Następnie skarżąca w dniu 27 lutego 2012 r. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 lutego 2011 r., który następnie ponawiała i na który odpowiedzi kilkakrotnie udzielił Wydział Informacji Sądowej Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 2 lipca 2013 r. skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania, która została odrzucona postanowieniem z 25 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OPP 51/13.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Kolejna skarga na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została wniesiona przez skarżącą po zakończeniu postępowania prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 października 2010 r. o oddaleniu skargi. Ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 r. jest niedopuszczalna, ponieważ skarga taka, stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej: ustawa), może być wniesiona w toku postępowania.
Nie zmienia tego stanu rzeczy okoliczność, że po wydaniu wyroku skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowania w zakresie przyznanie prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 151/11. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie podlegają zaskarżeniu, a wobec tego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Wszystkie kolejne wnioski zmierzające do podważenia prawidłowości postanowienia WSA w Łodzi z 2 lutego 2011 r. oraz postanowienia NSA z 23 marca 2011 r. są także niedopuszczalne. Kwestia wniosku skarżącej z 27 lutego 2012 r. o uchylenie postanowienia WSA w Łodzi z 2 lutego 2011 r. została już wielokrotnie wyjaśniona przez Wydział Informacji Sądowej. Wymaga ponownego podkreślenia, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie, zatem jest ono prawomocne i nie istnieje możliwość jego dalszego zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. w zw. z art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.