Postanowienie NSA z 2 lutego 2016 r., I OPP 149/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu

Sprawa

w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 30/15 ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Jacek Chlebny przewodniczący
Sędzia NSA Zofia Flasińska sprawozdawca
Sędzia NSA Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 grudnia 2015 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 15 grudnia 2015 r., M. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 30/15 z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

Z akt sprawy wynika, iż skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu w dniu 12 grudnia 2014 r. W dniu 13 stycznia 2015 r. skarga wraz z odpowiedzią organu i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2015 r. wyznaczył termin rozprawy na dzień 9 lipca 2015 r. W związku z wniesionym przez skarżącego wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Sąd postanowił odroczyć rozprawę celem rozpoznania przedmiotowego wniosku. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek. Zażalenie M. D. na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1403/15. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyznaczył termin rozprawy na dzień 16 grudnia 2015 r. W tym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy, nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu (13 stycznia 2015 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (14 grudnia 2015 r.) upłynęło jedenaście miesięcy. W tym okresie Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmował czynności procesowe w sprawie, wyznaczając na dzień 9 lipca 2015 r. termin rozprawy, którą odroczono następnie ze względu na konieczność rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W toku postępowania skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o oddaleniu przedmiotowego wniosku, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1403/15. Następnie Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyznaczył termin rozprawy na dzień 16 grudnia 2015 r. W tym też dniu Sąd ten sprawę rozpoznał, oddalając skargę M. D. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Sąd podejmował czynności w tej sprawie prawidłowo i w rozsądnych terminach, zaś przebieg postępowania zdeterminowany był również działaniami samego skarżącego i składanymi przez niego środkami procesowymi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.