Postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., I OPP 15/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie z wniosku A. S. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kompletu akt administracyjnych w sprawie ze skargi na pismo z dnia [...] lipca 2005 r., [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Ubezpieczenia Zdrowotnego ds. nadzoru prawnego w Ministerstwie Zdrowia sygn. akt VII SO/Wa 6/12 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski

Uzasadnienie

A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kompletu akt administracyjnych w sprawie ze skargi na pismo z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Ubezpieczenia Zdrowotnego ds. nadzoru prawnego w Ministerstwie Zdrowia, żądając stwierdzenia przewlekłość postępowania, wydania zalecenia niezwłocznego rozpoznania wniosku oraz przyznania kwoty 20 000 zł.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 10 lutego 2012 r. wpłynęło do akt sprawy o sygn. VII SA/Wa 1831/10 pismo A. S., w którym wnosił on w szczególności o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie akt sprawy. Wniosek ten został wyłączony z akt sprawy o sygn. VII SA/Wa 1831/10 i zarejestrowany pod odrębną sygn. akt VII SO/Wa 6/12, celem nadania mu prawidłowego biegu. A. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem referendarza z dnia 12 marca 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 4 kwietnia 2012 r. A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezesowi Rady Ministrów karę grzywny w wysokości 1000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.

W tej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który został niezwłocznie rozpoznany postanowieniem referendarza z dnia 12 marca 2012 r. Od wniesienia wniosku do Sądu do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynęły niecałe 3 miesiące. Taki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy nie pozwala stwierdzić, że prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Ponadto postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając wniosek, wymierzył Prezesowi Rady Ministrów karę grzywny w wysokości 1 000 zł

Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie ocenia prawidłowości podejmowanych czynności w innych postępowaniach, w szczególności prawidłowości wydanych orzeczeń w tych sprawach.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stwierdzając, że w tym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.