Postanowienie NSA z 19 marca 2009 r., I OPP 16/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt VI SAB/Wa 83/08 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Rzążewska

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania, przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa kwoty 10 000 zł oraz przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę została przekazana przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 sierpnia 2008 r. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, jakiej decyzji, postanowienia, ewentualnego innego aktu organ nie wydał lub jakiej czynności organ nie podjął, pomimo ciążącego na nim obowiązku. Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych skargi. W dniu 22 października 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wniosek o wyłączenie sędziego. Zarządzeniem z dnia 30 października 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego oraz dochodów. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2007 r. Postanowieniem referendarza z dnia 8 grudnia 2008 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy z zakresie całkowitym. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Dnia 25 lutego 2009 r. Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd rozpoznał skargę na przewlekłość postępowania, mimo że strona nie uiściła opłaty, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), zwana dalej ustawą, albowiem skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, a jak wynika ze skargi na przewlekłość postępowania skarżący upatruje przyczyny przewlekłości postępowania w nierozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, że co do zasady postępowanie sądowe jest przewlekłe, jeżeli toczy się ponad 12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu dnia 18 sierpnia 2008 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu - zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. Skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2008 r. Obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, celem sporządzenia skargi kasacyjnej. W tej sprawie nie można zatem zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.