Postanowienie NSA z 19 marca 2009 r., I OPP 18/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt VI SA/Wa 53/08 (poprzednio sygn. akt IV SA/Wa 2520/07) postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Rzążewska

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkimi Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej (sygn. akt VI SA/Wa 53/08, poprzednio IV SA/Wa 2520/07), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania, przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa 10 000 zł oraz przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie dnia 17 grudnia 2007 r. Skarżący dnia 3 stycznia 2008 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dnia 6 marca 2008 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Postanowieniem z dnia 26 marca 2008 r., sygn. akt I OPP 13/08 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), zwanej dalej "ustawą", ponieważ skarżący nie przytoczył okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania. Dnia 8 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPP 17/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Dnia 14 lipca 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wniosek o wyłączenie sędziego. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem referendarza z dnia 2 października 2008 r., od którego skarżący wniósł sprzeciw, odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. W dniu 25 lutego 2009 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPP 17/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zgodnie z przepisem art. 14 ustawy skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12 tej ustawy. Nowa skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie została wniesiona do Sądu dnia 25 lutego 2009 r., czyli jeszcze przez upływem 12 miesięcy od daty wydania przez Sąd postanowienia o oddaleniu poprzedniej skargi na przewlekłość postępowania. Stosownie do przepisu art. 9 ust. 2 ustawy skarga wniesiona przed upływem terminu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.