Postanowienie NSA z 19 marca 2009 r., I OPP 19/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt VI SAB/Wa 84/08 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Rzążewska

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania, przyznania od Skarbu Państwa kwoty 10 000 zł z tytułu przewlekłości postępowania oraz przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania.

Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów została przekazana przez organ wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sierpniu 2008 r. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 13 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Odpis postanowienie wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 28 października 2008 r. (potwierdzenie odbioru k.25). W dniu 31 października 2008 r. (data stempla pocztowego k.

32. skarżący wystąpił z wnioskami o wyłączenie sędziego oraz o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2009 r. wezwano skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego i dochodów. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 16 stycznia 2009 r. skarżący stwierdził, że wszystkie dokumenty zostały przez niego złożone. W dniu 25 lutego 2009 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd rozpoznał skargę na przewlekłość postępowania, mimo że strona nie uiściła opłaty, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), zwana dalej ustawą, albowiem skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, a jak wynika ze skargi na przewlekłość postępowania skarżący upatruje przyczyny przewlekłości postępowania w nierozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, że co do zasady postępowanie sądowe jest przewlekłe, jeżeli toczy się ponad 12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w sierpniu 2008 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu - zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. Skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2008 r. Obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, celem sporządzenia skargi kasacyjnej. W tej sprawie nie można zatem zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.