Postanowienie NSA z 8 czerwca 2017 r., I OPP 19/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. L. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt I OSK 3014/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1851/14 ze skargi S. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie prawa do uposażenia postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 11 maja 2017 r. (data prezentaty sądu) skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I OSK 3014/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1851/14 ze skargi S. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie prawa do uposażenia.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Ministra wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 20 października 2014 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 21 października 2014 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1851/14, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń oraz skierowano sprawę do sędziego sprawozdawcy celem podjęcia dalszych decyzji.

W dniu 31 października 2014 r. skarżący złożył pismo procesowe.

Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt sprawy, a zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 25 czerwca 2015 r.

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.

Skarżący w dniu 24 sierpnia 2015 r. (data prezentaty sądu) złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu odwoławczego w dniu 8 października 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 8 października 2015 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 3014/15. Sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu.

W pismach z dnia 16 listopada 2015 r., 28 kwietnia 2016 r., 12 lipca 2016 r., 26 stycznia 2017 r., 17 marca 2017 r. (daty prezentat sądu) Sąd Okręgowy w W. oraz Sąd Rejonowy w B. występowały o udzielenie informacji o stanie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał, że sprawa oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu.

W tych okolicznościach skarżący w dniu 11 maja 2017 r. (data prezentaty sądu) wystąpił ze skargą na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 3014/15. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości w ww. sprawie, zobowiązanie Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy w terminie 3 miesięcy od dnia rozpoznania skargi na przewlekłość, przyznanie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa kwoty 10 000 złotych, oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi na przewlekłość skarżący podniósł, że pomimo, iż skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w 2015 r., to skarżący dotychczas nie był informowany i jakichkolwiek czynnościach mogących skutkować uzasadnioną zwłoką w rozpoznaniu skargi kasacyjnej. W sprawie nie został wyznaczony termin rozprawy, w okresie przekraczającym 12 miesięcy. Zdaniem skarżącego, zwłoka Sądu nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Dalej skarżący wskazał, że sprawy wyznaczane są zgodnie z kolejnością ich wpływu do Sądu, jednakże z Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach, dostępnej na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynika, iż rozpoznane zostały juz sprawy, które wpłynęły znacznie później niż sprawa o sygn. I OSK 3014/15. Brak rozpoznania sprawy przez tak długi okres powoduje u skarżącego bardzo poważne konsekwencje, w szczególności zdrowotne i finansowe. Zdaniem skarżącego skarga na przewlekłość postępowania jest w pełni zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r. poz. 1259 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Stosownie do przepisu § 42 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007 ze zm.) Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu o wyznaczeniu posiedzenia jawnego albo niejawnego w składzie trzech sędziów przydziela sprawy sędziom wydziału według kolejności ich wpływu, z wyłączeniem spraw wymienionych w powołanym przepisie Regulaminu bądź spraw, w których szybszy termin rozpoznania wynika z przepisów szczególnych. Powyższe oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Dotyczy to również spraw podlegających szybszemu rozpoznaniu. To znaczy, że nawet jeżeli wpływa do Sądu sprawa podlegająca - ze względu na jej przedmiot - szybszemu wyznaczeniu na posiedzenie, to i tak nie może ona zostać wyznaczona przed innymi sprawami podlegającymi rozpoznaniu poza kolejnością, które wpłynęły do sądu wcześniej. W każdej sprawie, niezależnie od jej przedmiotu, to liczba spraw wpływających do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy.

Istnieją również podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające z przepisów ww. Regulaminu regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 42 ust. 5 Regulaminu).

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Sprawa wraz ze skargą kasacyjną została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 8 października 2015 r. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. W rozpoznawanym przypadku sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy, zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 października 2015 r.

W kategorii spraw, do której należy ta sprawa przepisy ustaw szczególnych ani przepisy Regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością. Skarżący nie składał również wniosku o przyśpieszenie rozpoznania tej sprawy. W związku z powyższym, mając na uwadze dużą liczbę spraw wpływających do tego Naczelnego Sądu Administracyjnego i konieczność rozpoznawania ich według kolejności wpływu, nie można uznać, że zwłoka w prowadzeniu postępowania w sprawie o sygn. I OSK 3014/15 przez ten Sąd była nieuzasadniona, tym bardziej, że zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r. wyznaczono juz termin rozprawy na dzień 13 lipca 2017 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.