prosto w prawo Dla profesjonalistów

Postanowienie NSA z 6 lutego 2008 r., I OPP 2/08

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·6 lutego 2008 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie
Sprawa
w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt II SAB Wa 100/07 postanawia:
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Małgorzata Borowiec, Maria Rzążewska

Sentencja

  1. stwierdzić przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2) przyznać skarżącemu A. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sumę pieniężną w wysokości 1 000 (tysiąc) zł, 3) zalecić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wyznaczenie posiedzenia w terminie 1 miesiąca.

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, domagając się odszkodowania w kwocie 10 000 zł oraz zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie rozpoznania sprawy do końca lutego 2008 r.

Z akt sprawy wynika, że skarżący dnia 23 grudnia 2005 r. wniósł do Sądu Rejonowego dla W. [...] pozew o przeniesienia skarżącego na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Zdrowia przez Szefa Służby Cywilnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. (zażalenie Szefa Służby Cywilnej na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 sierpnia 2006 r.) Sąd Rejonowy uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. We wrześniu 2006 r. skarga A. S. wraz z aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez Sąd Rejonowy dla W. [...]. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt I OPP 144/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. S. na przewlekłość postępowania w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, ponieważ od czasu przekazania akt sprawy przez Sąd Rejonowy do chwili wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynęły 3 miesiące. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OPP 15/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. S. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt I OSK 1312/07 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie dnia 26 września 2007 r. W grudniu 2007 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, która została odrzucona postanowieniem z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt I OPP 44/07, z uwagi na to, że skarga ta została wniesiona przed upływem 12 miesięcy, od daty wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o oddaleniu poprzedniej skargi na przewlekłość postępowania. Skarżący dnia 15 stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego) wniósł następną skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, że co do zasady postępowanie sądowe jest przewlekłe, jeżeli toczy się ponad 12 miesięcy.

W rozpoznawanej sprawie prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone, ponieważ postępowanie toczy się od września 2006 r. i dotychczas nie zostało zakończone. To, że skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. przez WSA w Warszawie, a następnie postanowienie to zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. oraz to, że WSA w Warszawie rozpoznawał wniosek pełnomocnika wyznaczonego w ramach prawa pomocy o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie może samo przez się wpływać na ocenę, czy nastąpiła przewlekłość postępowania. Należy zauważyć, że sprawa toczy się od września 2006 r., od czasu oddalenia pierwszej skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2007 r. upłynęło ponad 12 miesięcy, od czasu uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. postanowienia o odrzuceniu skargi upłynęły 4 miesiące, a sprawa dotychczas nie została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ani też nie został wyznaczony termin posiedzenie w celu rozpoznania sprawy. Ponadto nie można pominąć również faktu, że skarżący wniósł pozew w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej już w grudniu 2005 r.

Uwzględniając skargę na przewlekłość postępowania, Sąd orzeka w granicach żądań strony przytoczonych w skardze (art. 6 i 12 ustawy). Dotyczy to żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania, zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie oraz zasądzenia odszkodowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę stwierdził, że w postępowaniu tym nastąpiła przewlekłość postępowania (art. 12 ust. 2 ustawy) oraz przyznał skarżącemu jako odpowiednią sumę pieniężną od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1 000 zł (art. 12 ust. 4 ustawy). Określając wysokość sumy pieniężnej z tytułu przewlekłości postępowania, Sąd miał na uwadze szczególne okoliczności tej sprawy, a w szczególności czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego od września 2006 r., rodzaj sprawy, w której nastąpiła przewlekłość i jej znaczenie dla skarżącego, a także to, że skarżący w toku postępowania występował już ze skargami na przewlekłość postępowania oraz to, że rozpoznawana sprawa związana jest z wniesionym pozwem do sądu powszechnego w grudniu 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zalecił Sądowi rozpoznającemu sprawę wyznaczenie posiedzenia w terminie jednego miesiąca w celu rozpoznania sprawy na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.