Postanowienie NSA z 1 lutego 2013 r., I OPP 2/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Sądu Okręgowego w Warszawie w przedmiocie zasądzenia odszkodowania sygn. akt VII SAB/Wa 209/11 postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na bezczynność Sądu Okręgowego w Warszawie w przedmiocie zasądzenia odszkodowania.

Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 listopada 2011 r. W dniu 27 grudnia 2011 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2012 r. pozostawiono wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 240/12. Postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na to, że jej przedmiot nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. W dniu 31 grudnia 2012 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez skarżącego w grudniu 2012 r., a więc po odrzuceniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. Skarżący w ustawowym terminie nie wniósł skargi kasacyjnej, co oznacza, że postępowanie w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. Nie zmienia tego stanu rzeczy okoliczność, że po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi w tej sprawie skarżący składał liczne pisma, w szczególności kwestionujące prawidłowość postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie oraz Sądem Rejonowym w Pruszkowie.

W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, ponieważ skarga taka, stosownie do przepisu art. 5 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), zwanej dalej ustawą, może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.