Uzasadnienie
Skarżący J. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2012 r. oddalającego skargę J. D. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego.
Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 stycznia 2012 r. Wyrokiem z dnia 7 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Skarżący w dniu 23 kwietnia 2012 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, która została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt I OPP 14/12. W dniu 25 września 2012 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 7 maja 2012 r. Skarga kasacyjna wraz z aktami sprawy została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 31 października 2012 r. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 11 lutego 2014 r. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania w tej sprawie, wznowienie postępowania oraz zmianę licznych orzeczeń sądowych.
Z tego powodu termin rozprawy został odroczony. W dniu 25 lutego 2014 r. skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2014 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 13 maja 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.
W rozpoznawanej sprawie prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone, ponieważ postępowanie ze skargi kasacyjnej toczy się od 31 października 2012 r. r. i dotychczas nie zostało zakończone. Jedynej przyczyn niezakończenia sprawy nie można upatrywać w konieczności rozpoznania wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania złożonego na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. Skarga kasacyjna, która wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 31 października 2012 r., oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy ponad 15 miesięcy, przy czym należy uwzględnić, iż skarga do sądu administracyjnego wniesiona została w dniu 4 stycznia 2012 r. i dotyczy sprawy z zakresu świadczeń emerytalnych. Okoliczność, iż liczba spraw wpływających do Sądu przekracza możliwości ich szybkiego rozpoznania, nie może sama przez się uzasadniać wniosku, iż zwłoka jest uzasadniona, a prawo strony do rozpoznania sprawy nie zostało naruszone. Czas oczekiwania na wyznaczenie rozprawy uzasadnia przyjęcie, że w tej sprawie nastąpiło naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w rozumieniu art. 2 ustawy.
Uwzględniając skargę na przewlekłość postępowania, Sąd orzeka w granicach żądań strony przytoczonych w skardze (art. 6 i 12 ustawy). Dotyczy to żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej.
Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę stwierdził, że w postępowaniu tym nastąpiła przewlekłość postępowania (art. 12 ust. 2 ustawy) oraz przyznał skarżącemu jako odpowiednią sumę pieniężną od Skarbu Państwa – Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 3 000 zł (art. 12 ust. 4 ustawy). Określając wysokość sumy pieniężnej z tytułu przewlekłości postępowania, Sąd miał na uwadze czas trwania postępowania, rodzaj sprawy, w której nastąpiła przewlekłość, jej znaczenie dla skarżącego oraz to, że przyczyną przewlekłości postępowania było również to, że skarżący złożył na rozprawie wniosek o zawieszenie postępowania, który wymagał rozpoznania i został oddalony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia