Postanowienie NSA z 28 października 2004 r., I OPP 22/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. K. i A. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku (sygn. akt II SAB/Gd 25/04)

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. i A. K. na bezczynność P. SA w G. w przedmiocie udzielenia informacji o wysokości wynagrodzenia postanawia oddalić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Roman Hauser Zbigniew Rausz (spr)

Uzasadnienie

J. K. i A. K. wniosły w dniu 22 września 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi oparte na przepisach ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179 poz. 1843), w których zarzucały Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku przewlekłość postępowania w sprawie wszczętej ich skargą z 23 marca 2004 r. na bezczynność P. S.A. w G. w przedmiocie udzielenia informacji o wysokości wynagrodzenia i z tych względów domagały się:

1/stwierdzenia przewlekłości postępowania, 2/ zasądzenia na ich rzecz od Skarbu Pństwa odszkodowania w kwocie po 10000,- zł na rzecz każdej z nich.

Skarżące podnosiły, że sprawy ich nie wyznaczono w rozsądnym terminie. pomimo, że ma ona istotne znaczenie w kwestii alimentów.

Postępowanie Sądu ich zdaniem celowo i świadomie narusza prawo do rzetelnego i bezstronnego Sądu przez zwłokę. Zakaz dyskryminacji nierównego traktowania jest bezsporny i niewątpliwy w Unii Europejskiej.

Prawa tego przestrzegać musi także sędzia w Polsce.

Zdaniem skarżących postępowanie Sądu wskazuje na stosowanie niedozwolonej represji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Ustawa z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Według postanowień art. 2 ust. 1 cyt. ustawy strona może wnieść skargę na przewlekłość postępowania sądowego, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość wnosi się w toku postępowania w sprawie do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy). Odnosząc ten stan prawny do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w tym przypadku nie nastąpiła przewlekłość postępowania sądowego w rozumieniu powołanych przepisów.

J. K. i A. K.wystąpiły w dniu 23 marca, 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność P. S.A. w G.w sprawie dotyczącej podania wysokości wynagrodzenia T. K. Wyznaczony w sprawie sędzia sprawozdawca stwierdził brak podstaw do odrzucenia skargi. W wyniku tego Przewodniczący Wydziału II 4 maja 2004 r. zarządził wezwanie: skarżących do uiszczenia wpisu należnego od skargi oraz 2/ pełnomocnika strony przeciwnej do złożenia pełnomocnictwa, nadesłanie odpisu odpowiedzi na skargę oraz całości akt administracyjnych. A. K. i J. K. udzieliły 19 maja 2004 r. pełnomocnictwa do działania w ich imieniu swej matce K K. Działająca jako pełnomocnik K. K. złożyła w dniu 21 maja 2004 r. w imieniu swych mocodawczyń wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu. Po uzupełnieniu na żądanie Sądu związanej z tym wystąpieniem dokumentacji przez dosłanie przez pełnomocnika wypełnionych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy, w odniesieniu do J. K. w dniu 4 czerwca 2004 r. a w odniesieniu do A. K. w dniu 18 czerwca 2004 r. przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy został skierowany do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku postanowieniem z 24 czerwca 2004 r. sygn. akt II SAB/Gd/25/04 odmówił A. K. przyznania prawa pomocy. W stosunku do J. K. zażądano 28 czerwca 2004 r. od jej pełnomocnika udzielenia dodatkowych wyjaśnień i po ich uzyskaniu w dniu 5 lipca 2004 r. Referendarz Sądowy wydał w dniu 8 lipca 2004 r. postanowienie (sygn. akt jak wyżej), którym odmówił przyznania prawa pomocy J. K. Odpisy obu tych postanowień zostały doręczone pełnomocnikowi stron wraz z pouczeniem o możliwości i zasadach wniesienia od nich sprzeciwu.

W dniu 5 lipca 2004 K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od postanowienia z dnia 24 czerwca 2004 r. a w dniu 19 lipca 2004 r. sprzeciw od postanowienia z 8 lipca 2004 r. Oba te sprzeciwy zostały przedłożone sędziemu sprawozdawcy. Sędzia sprawozdawca 15 września 2004 r. zarządził wezwanie J. K. i A. K. do dostarczenia dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznie uzyskiwanych dochodów przez ich matkę bądź złożenia oświadczenia w tym zakresie, uznając, że dane te są niezbędne dla ponownego rozpoznania przez Sąd wniosku stron o przyznanie prawa pomocy. Żądane przez Sąd dane zostały przez pełnomocnika stron dostarczone 23 września 2004 r. już po wniesieniu przez zainteresowane skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na przewlekłość postępowania sądowego w tej sprawie.

W sytuacji, kiedy skarżące korzystając z przysługujących im uprawnień złożyły sprzeciwy od postanowień wydanych przez referendarza sądowego odmawiających im przyznania prawa pomocy, postanowienia te straciły byt prawny i wniosek ich pełnomocnika w przedmiocie przyznania prawa pomocy musi być rozpoznany przez Sąd. Przedstawione wyżej działanie Sądu w zakresie uzupełnienia przez stronę dokumentacji związanej z przedmiotowym wnioskiem zmierza do rozpoznania go w oparciu o materiał dowodowy obrazujący w pełni sytuację materialną wnioskodawczyń. W związku z tym brak jest podstaw do uznania, że w rozpoznawanej sprawie występuje przewlekłość poste[powania sądowego, o jakiej mowa w w/w ustawie z 17 czerwca 2004 r.

W świetle powyższego skargę wniesioną przez J. K. i A. K. na przewlekłość postępowania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku należało uznać za pozbawioną podstaw i na zasadzie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy z 17 czerwca 2004 r. w związku z art. 8 ust. 2 tej ustawy i art. 197 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – oddalić.