Postanowienie NSA z 1 marca 2016 r., I OPP 22/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. R. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Sprawa

w sprawie o sygn. akt I OSK 2152/14 ze skargi kasacyjnej Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1749/13 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA: Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

W dniu 19 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) Z, R, wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2152/14 z jego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego oraz przyznania od Skarbu Państwa kwoty 50.000 zł.

W uzasadnieniu skargi na przewlekłość postępowania wskazano, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. wpłynęła do NSA w dniu 12 sierpnia 2014 r., o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 18 marca 2015 r. Zdaniem skarżącego, niewyznaczenie do tej pory terminu rozprawy świadczy o przewlekłości postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Jak wynika z akt sprawy, skarga kasacyjna w przedstawionej sprawie została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 sierpnia 2014 r. wpisana pod sygn. akt I OSK 2152/14. W dniu 16 listopada 2015 r. skarżący kasacyjnie zwrócił się z wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 18 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku. Z uwagi na bezskuteczny upływ wyznaczonego skarżącemu terminu na dokonanie powyższej czynności, zarządzeniem z 11 grudnia 2015 r. Sąd pozostawił wniosek Z. R. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga Z. R. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. I OSK 2152/14 nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., powoływanej dalej jako: ustawa). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W ustawie nie określono wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Z art. 14 ustawy wynika jednak, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto w konsekwencji, iż ustawową przesłanką przewlekłości postępowania jest jego prowadzenie przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, przy czym samo zaistnienie takiej sytuacji nie jest wystarczające dla uznania, iż nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna wpłynęła wraz z aktami sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 12 sierpnia 2014 r. i od tego dnia oczekuje na wyznaczenie rozprawy. Od czasu wpływu skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez ponad 12 miesięcy w sprawie nie wyznaczono zatem terminu rozprawy, lecz znaczna liczba spraw wpływających ze środkami odwoławczymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi przyczynę długiego oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Stosownie do przepisu § 49 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) sprawy wpływające ze środkami odwoławczymi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy rozpoznawać według kolejności ich wpływu do Sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawy do szybszego rozpoznawania spraw mogą wynikać z przepisów ustaw szczególnych, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd. Zgodnie z § 49 ust. 2 powołanej uchwały możliwe jest też zarządzenie przez Prezesa Izby rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające przyśpieszenie rozpoznania.

W kategorii spraw, do której należy sprawa o sygn. akt I OSK 2152/14, przepisy szczególne nie nakładają na Naczelny Sąd Administracyjny obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością wpływu. Skarżący nie składał również wniosku o przyspieszenie rozpoznania przedmiotowej sprawy. Złożony zaś w dniu 16 listopada 2015 r. wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym został zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2015 r. pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie wniosku o własnoręczny podpis.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.