Postanowienie NSA z 25 kwietnia 2018 r., I OPP 22/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 87/17 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczeń o żądanej treści postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Elżbieta Kremer
Sędzia NSA Marian Wolanin

Uzasadnienie

Pismem z 6 lutego 2018 r. (nadanym 7 lutego 2018 r.) K. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 87/17, zarzucając Sądowi I instancji nieuzasadnione nieropoznanie sprawy w zakresie wniesionym przez stronę.

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczeń o żądanej treści. Skarga została przekazana przez organ do Sądu 24 lipca 2017 r. W tym też dniu została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 87/17 i zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 24 lipca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Pismem procesowym z 9 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 24 lipca 2017 r. Zaś pismami procesowym z 11 sierpnia 2017 r. złożył replikę na odpowiedź organu na jego skargę oraz wniósł o wyłączenie o orzekania wskazanych w piśmie sędziów WSA w Krakowie. Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 17 sierpnia 2017 r. sprawę z wniosku o wyłączenie sędziów skierowano do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 września 2017 r. Postanowieniem z 6 września 2017 r. oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych we wniosku sędziów. Zarządzeniem z 20 października 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału III, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 24 lipca 2017 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego oraz zmienił symbol sprawy na 6192. Pismem z 10 października 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 6 września 2017 r. Zgodnie z zarządzeniem sędziego z 25 października 2017 r. nadano bieg ww. zażaleniu. W dniu 2 listopada 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z 20 października 2017 r. Postanowieniem z 10 listopada 2017 r. WSA w Krakowie odrzucił powyższe zażalenie. Pismem z 18 listopada 2017 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie oraz na zarządzenie z 10 listopada 2017 r. o doręczeniu odpisu postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o środku zaskarżenia. Postanowieniem z 1 grudnia 2017 r., I OZ 1731/1, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 6 września 2017 r. Postanowieniem z 12 stycznia 2018 r. WSA w Krakowie odrzucił zażalenie na zarządzenie z 10 listopada 2017 r. o doręczeniu odpisu postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o środku zaskarżenia. Nadanym 7 lutego 2018 r. pismem skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 87/17.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – Dz. U. z 2017 r., poz. 75; dalej jako: "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11).

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (24 lipca 2017 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (7 lutego 2018 r.) upłynęło niecałe 7 miesięcy. W tym czasie skarżący złożył szereg wniosków procesowych w kwestiach incydentalnych, które wymagały rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, co Sąd ten czynił niezwłocznie. Jednocześnie należy zauważyć, że przed rozpoznaniem wniosków skarżącego, nie można było rozpoznać sprawy głównej, tj. skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczeń o żądanej treści. Oznacza to, że skarżący sam spowodował przedłużenie okresu niezbędnego na załatwienie jego sprawy. Tym samym nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji.