Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2011 r., I OPP 23/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 43/10

Sprawa

w sprawie z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie akt wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak Anna Łuczaj (spr.)

Uzasadnienie

W dniu 5 kwietnia 2011 r. (data prezentaty) Z. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów.

Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania i przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 7 października 2010 r. Z. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie organowi tj. Prezesowi Rady Ministrów grzywny w związku z niezastosowaniem się przez organ do obowiązku przekazania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Skarżący zaznaczył, że Sądowi została przekazana jedynie skarga.

Zarządzeniem z dnia 26 października 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2010 r.

W piśmie z dnia 12 listopada 2010 r. skarżący wniósł o wyjaśnienie o co chodzi w powyższym piśmie z dnia 26 października 2010 r. i w jakim celu zostało mu doręczone, a nadto o który konkretnie chodzi wniosek, kiedy i przez kogo złożony oraz w odniesieniu do której skargi (w rozumieniu art. 57 p.p.s.a.) na działanie lub bezczynność Prezesa Rady Ministrów.

W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2010 r. organ wniósł o oddalenie wniosku Z. L. Powyższa odpowiedź na wniosek wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 listopada 2010 r. W uzasadnieniu tego pisma pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów wniósł o odrzucenie wniosku i podniósł, że w dniu 5 lipca 2010 r. organ otrzymał, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – sygn. akt VII KO 175/10 – skargę Z. L. z dnia 11 czerwca 2010 r. Pełnomocnik wskazał, że skarga wraz z odpowiedzią została przekazana przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 26 lipca 2010 r. Zdaniem pełnomocnika organu brak jest podstaw prawnych do ukarania organu, bowiem zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarga wraz z odpowiedzią została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni. Pełnomocnik podkreślił, iż w Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1408/10 odrzucił skargę Z. L. Odpowiedź na wniosek doręczono Z. L. w dniu 5 listopada 2010 r.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 43/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - po rozpoznaniu sprawy z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów - odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z uwagi na nieuiszczenie, pomimo wezwania, należnego wpisu sądowego.

W dniu 31 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wysłał skarżącemu odpis postanowienia. Przesyłkę zaadresowano na adres: "ul. [...],[...] Nowy Dwór Mazowiecki". Przesyłka nie została odebrana przez skarżącego. Z adnotacji widniejącej na kopercie wynika, iż pierwszą przesyłkę kierowaną do Z. L. awizowano w dniu 3 lutego 2011 r. i powtórnie w dniu 11 lutego 2011 r. W dniu 19 lutego 2011 r. Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę do nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie".

Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2011 r. uznano pismo tj. postanowienie Sądu z dnia 26 stycznia 2011 r. za doręczone.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stwierdził, że orzeczenie jest prawomocne od dnia 22 marca 2011r.

W dniu 8 kwietnia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła złożona za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na przewlekłość postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi na przewlekłość postępowania Z. L. podniósł, że wniosek skarżącego z dnia 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie otrzymał w dniu 7 października 2010 r., po czym odpis wniosku niezwłocznie doręczył organowi – jednak jak dotąd nie wydał żadnego orzeczenia wskutek tego wniosku. Skarżący oświadczył, że nic mu też nie wiadomo, aby Sąd zawiesił postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej "ustawą") strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Według art. 3 pkt 6 wspomnianej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym - skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub Naczelnym Sądem Administracyjnym - właściwy do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez Z. L. w dniu 5 kwietnia 2011 r., a więc po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 43/10 odrzucającym wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów.

Postanowienie z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 43/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za doręczone z dniem 28 lutego 2011 r. (k- 28 akt WSA). Strony nie wniosły zażalenia na powyższe postanowienie, a zatem stało się ono prawomocne w dniu 22 marca 2011 r. (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2011 r.).

Wobec powyższego uznać należy, iż skarga Z. L. na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy, skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Podkreślić należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. A contrario, skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I OPP 31/10, LEX nr 643291).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.