Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2015 r. J. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2496/13 ze skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 152/13 w sprawie ze skargi ww. Spółki na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie ochrony danych osobowych.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 20 grudnia 2012 r. (data prezentaty organu) [...] S.A. z siedzibą w [...] złożyła skargę - za pośrednictwem organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także, jako: "WSA w Warszawie") na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie ochrony danych osobowych.
Skarga została przekazana przez organ wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do WSA w Warszawie w dniu 21 stycznia 2013 r. (data prezentaty sądu).
W dniu 23 stycznia 2013 r. sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SA/Wa 152/13. Wskazano strony, symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę.
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. WSA w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Odpisy postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone stronom postępowania w dniach 25-27 lutego 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2013 r. skierowano sprawę do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy.
W dniu 6 marca 2013 r. (data prezentaty sądu) organ wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 20 lutego 2013 r. Po doręczeniu jego odpisów stronom postępowania, wezwano organ - w dniu 11 marca 2013 r. - do uiszczeniu wpisu od zażalenia.
W dniu 26 marca 2013 r. (data prezentaty sądu) do WSA w Warszawie wpłynęła odpowiedź na zażalenie, złożona przez stronę skarżącą.
Zażalenie na postanowienie z dnia 20 lutego 2013 r. wraz z aktami sprawy wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 4 kwietnia 2013 r. (data prezentaty sądu).
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 269/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie, a akta sprawy zostały zwrócone do Sądu I instancji w dniu 30 kwietnia 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 17 czerwca 2013 r.
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2013 r. WSA w Warszawie oddalił skargę.
Od powyższego wyroku, w dniu 30 sierpnia 2013 r. (data prezentaty sądu), skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 23 września 2013 r. (data prezentaty sądu) organ udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Skarga kasacyjna wraz z aktami sprawy wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 października 2013 r. i w tym dniu została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2496/13.
Zarządzeniem z dnia 15 października 2013 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne na dzień 24 października 2013 r.
Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt I OSK 2496/13 - po rozpoznaniu wniosku skarżącej Spółki, zawartej w skardze kasacyjnej – Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Odpisy postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone stronom postępowania w dniach 28-30 października 2013 r.
Sprawa o sygn. akt I OSK 2496/13 oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Termin rozprawy wyznaczony został na dzień 3 czerwca 2015 r.
W tych okolicznościach - w dniu 16 marca 2015 r. (data prezentaty sądu) - uczestnik postępowania J. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2496/13.
Strona wniosła o stwierdzenie, że doszło do przewlekłości w ww. postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o wydanie zalecenia podjęcia w terminie nie krótszym niż 1 miesiąc od rozpoznania skargi czynności, polegającej na wyznaczeniu terminu rozprawy w przedmiotowej sprawie oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa – Naczelnego Sądu Administracyjnego kwoty 10 000 złotych na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej: "ustawą").
W uzasadnieniu skargi na przewlekłość strona przedstawiła przebieg postępowania i podniosła, że od czasu wydania postanowienia z dnia 24 października 2013 r., Naczelny Sąd Administracyjny nie podjął żadnych czynności, a przede wszystkim nie wyznaczył terminu rozprawy. Strona nie może korzystać ze swojego uprawnienia do ochrony jego dóbr osobistych, które zostały ewidentnie i publicznie naruszone przez internautę. Brak możliwości uzyskania od skarżącej Spółki danych tej osoby tamuje wytoczenie powództwa przeciw osobie naruszającej dobra osobiste strony. W wyniku przewlekłości Sądu uczestnik nie może faktycznie egzekwować swoich uprawnień. Ochrona praw jest tym bardziej istotna, że J. S. jest osobą publiczną (radnym) oraz wykonuje zawód zaufania publicznego (adwokat).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Stosownie do przepisu § 49 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) sprawy wpływające ze środkami odwoławczymi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy rozpoznawać według kolejności ich wpływu do Sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Powyższe oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Liczba spraw wniesionych do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy.
Istnieją jednak podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające bądź to wprost z przepisów ustaw, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd, bądź to z przepisów regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 49 ust. 2 powołanej uchwały).
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14).
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Sprawa wraz ze skargą kasacyjną została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 15 października 2013 r. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, w tym po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do Sądu I instancji, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Termin rozprawy wyznaczony został na dzień 3 czerwca 2015 r.
Wyjaśnić należy, że to znaczna liczba spraw wpływających ze środkami odwoławczymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi przyczynę oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy i co się z tym wiąże przyczynę oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Zaznaczyć jednak należy, że w tej kategorii spraw, którą objęta jest skarga kasacyjna AGORA S.A. z siedzibą w Warszawie, przepisy szczególne nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością. Z akt nie wynika, także aby Jerzy Synowiec złożył wniosek o przyspieszenie rozpoznania sprawy. Z tych względów okresu oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy, w sprawie o sygn. I OSK 2496/13, nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę sądu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.