Uzasadnienie
W dniu 1 kwietnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. W. i J. W. złożyli skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie z ich skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Skarżący wnieśli o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt I SA/Wa 182/11 doszło do przewlekłości postępowania oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na ich rzecz kwoty 10.000 zł.
Z akt sprawy wynika, że skarga J. W. i J. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ do Sądu w dniu 31 stycznia 2011 r. W dniu 3 lutego 2011 r. skierowano do skarżących – do wiadomości - pouczenie o treści art. 46, 47, 70 § 1 i § 2 oraz 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Następnie zarządzeniem z dnia 3 lutego 2011 r. sędzia sprawozdawca wezwał Ministra Infrastruktury do usunięcia braków formalnych odpowiedzi na skargę poprzez podpisanie tego pisma. Wobec niewykonania przez Ministra Infrastruktury powyższego wezwania Sędzia Przewodniczący zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 r. pozostawił bez rozpoznania odpowiedź na skargę. W dniu 4 kwietnia 2011 r. wpłynęły zażalenia na powyższe zarządzenie zarówno skarżących, jak i Ministra Infrastruktury.
Także w dniu 1 kwietnia 2011 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. W. i J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy.
Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności przedmiotowej sprawy nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przewlekłości postępowania, ponieważ czynności sądowe podjęte były bez nieuzasadnionej zwłoki. Należy zauważyć, że przez przewlekłość rozumie się w praktyce brak czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, zachodzące dłużej niż jest to konieczne. Można uznać więc, że do przewlekłości postępowania dochodzi tylko wtedy, gdy zwłoka w czynnościach sądowych jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienie w obiektywnych okolicznościach sprawy. W przedmiotowej sprawie od dnia wpływu skargi do Sądu minęło trzy i pół miesiąca. W tym też czasie przesłano do skarżących - do wiadomości - pouczenie o spoczywających na nich obowiązkach w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wezwano organ do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego oraz wydano zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi na skargę, a także nadano bieg złożonym przez skarżących i organ zażaleniom na wydane w sprawie zarządzenie. Nie można zatem uznać, że doszło do jakiejkolwiek zwłoki w podjęciu czynności procesowych.
Podkreślenia jednak wymaga, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do kontroli prawidłowości czynności podejmowanych przez sąd w toku postępowania. Dlatego w tym kontekście należy wskazać, że do kontroli zasadności wydanego przez Sędziego Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi na skargę dojdzie przy rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń na to zarządzenie, a nie w postępowaniu o stwierdzenie przewlekłości postępowania.
W tym stanie rzeczy brak podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 182/11 nastąpiła przewlekłość.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.