Postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., I OPP 25/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1175/08

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski (sprawozdawca)

Uzasadnienie

W dniu 16 kwietnia 2010 roku (data prezentaty), A. S. wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1175/08, z jego skargi na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, żądając stwierdzenia wystąpienia przewlekłości postępowania oraz przyznania na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 złotych.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów przekazał skargę A. S. na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 19 kwietnia 2007 r. Zarządzeniem z dnia 8 maja 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. W maju 2007 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na rozprawie w dniu 12 października 2007 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziów składu orzekającego i z tego powodu odroczono rozprawę. Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. WSA w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. WSA w Warszawie sprostował postanowienie z dnia 16 października 2007 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów, a postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. WSA w Warszawie sprostował postanowienie z dnia 4 czerwca 2007 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Na te postanowienia skarżący wniósł zażalenia. W styczniu 2008 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt I OPP 1/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania w tej sprawie i przyznał skarżącemu sumę pieniężną w wysokości 1.000 zł. Tego dnia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniami z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 31/08 i I OZ 32/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 r. i z dnia 15 listopada 2007 r. Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt I OZ 186/08 NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 października 2007 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów. Skarżący wniósł o wyłączenie sędziego NSA [...]. Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 186/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 sierpnia 2008 r. Z uwagi na kolejne wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu oraz o wyłączenie sędziego rozprawa została odroczona. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r. oddalono wniosek o wyłączenie sędziego WSA [...]. W piśmie z dnia 21 września 2008 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie kolejnego sędziego oraz sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 27 sierpnia 2008 r. W dniu 9 października 2008 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 11 września 2008 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2008 r. odmówiono sprostowania protokołu z rozprawy z dnia 27 sierpnia 2008 r. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł odwołanie w dniu 17 listopada 2008 r. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA [...]. W dniu 15 grudnia 2008 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.

W dniu 25 lutego 2009 r. skarżący złożył kolejną skargę na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt I OPP 12/09 oddalił skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. (data prezentaty) skarżący przedłożył wniosek o wyłączenie sędziów NSA [...] i [...] od orzekania w przedmiotowej sprawie oraz skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt I OPP 12/09. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. sygn. akt I OPP 27/09 odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego i skargę o wznowienie postępowania. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 28 lipca 2009 r. (sygn. akt I OZ 747/09) oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2008 r.

W dniu 12 sierpnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.

Po zwrocie akt do WSA w Warszawie, referendarz sądowy pismem z dnia 28 września 2009 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez przedłożenie dodatkowych dokumentów. W dniu 14 października 2009 r. skarżący nadesłał żądane dokumenty. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. W dniu 21 grudnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o zmianę w/w postanowienia poprzez ustanowienie jako pełnomocnika adwokata. W dniu 29 grudnia 2009 r. do WSA w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. WSA w Warszawie poinformował skarżącego, iż z uwagi na prawomocne postanowienie z dnia 30 listopada 2009 r. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego, jak i prawomocne postanowienie z dnia 4 czerwca 2007 r. o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 grudnia 2009 r. został dołączony do akt sprawy bez nadawania mu dalszego biegu. Okręgowa Rada Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącego w tej sprawie został wyznaczony [...].

Akta wraz z zażaleniem A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r. o odmowie wyłączenia sędziego [...] zostały przekazane do Naczelnego Sąd Administracyjnego w dniu 8 stycznia 2010 r. Sąd drugiej instancji oddalił przedmiotowe zażalenie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt I OZ 22/10.

W dniu 19 lutego 2010 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania i ponowił ją pismem tej samej treści z dnia 2 marca 2010 r. nadanym pod adresem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tego samego dnia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt I OPP 11/10 odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił odwołanie A. S. od zarządzenia Przewodniczącego z dnia 4 listopada 2008 r. w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 27 sierpnia 2008 r.

W dniu 16 kwietnia 2010 r. skarżący złożył kolejną skargę na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw wg kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W rozpoznawanej sprawie zostały podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy, niemniej jednak sprawa nie została dotychczas rozpoznana na skutek licznych wniosków i zażaleń składanych przez skarżącego, które okazywały się pozbawione usprawiedliwionych podstaw. W szczególności dotyczy to wniosków o wyłączenie poszczególnych sędziów orzekających w niniejszej sprawie. Ponadto należy zwrócić uwagę, również na fakt, iż w konsekwencji czynności podejmowanych przez skarżącego od dnia 19 marca 2009 r. kiedy to zapadło postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę na przewlekłość postępowania przed sądem I instancji (sygn. I OPP 12/09) przedmiotowa sprawa zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym aż pięciokrotnie.

Zatem, skoro zasadniczą przyczynę niezakończenia postępowania w tym zakresie stanowiła konieczność rozpoznawania licznych, kolejnych wniosków i zażaleń składanych przez skarżącego, które powodowały przedłużenie postępowania, to nie można stwierdzić, że poprzez działanie lub bezczynność sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., oddalił skargę na przewlekłość postępowania.