Postanowienie NSA z 25 kwietnia 2018 r., I OPP 25/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt III SO/Kr 7/17 z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie w przedmiocie nieprzekazania akt sprawy postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący
Sędzia NSA Elżbieta Kremer sprawozdawca
Sędzia NSA Marian Wolanin

Uzasadnienie

Pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. K. J. złożył wniosek o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny, w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przedmiocie nieprzekazania akt sprawy.

Wniosek ten wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 4 lipca 2017 r. i w tym samym dniu sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SO/Kr 7/17, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę oraz przesłano organowi odpis wniosku o wymierzenie grzywny wraz z załącznikami i wezwano do nadesłania odpowiedzi na wniosek wraz z aktami administracyjnymi.

W dniu 19 lipca 2017 r. wpłynęła odpowiedź Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie na wniosek o wymierzenie grzywny, którą przesłano wnioskodawcy w dniu 24 lipca 2017 r.

Pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. K. J. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner oraz sędziego WSA Barbary Pasternak od orzekania w sprawie.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2017 r. sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w dniu 5 września 2017 r. z uwagi na urlop sędziego NSA Krystyny Kutzner oraz sędziego WSA Barbary Pasternak do końca sierpnia 2017 r. i brak możliwości odebrania oświadczeń od ww. sędziów, co do istnienia podstawy do wyłączenia.

W dniu 28 sierpnia 2017 sędzia WSA Barbara Pasternak, a w dniu 4 września 2017 r. sędzia NSA Krystyna Kutzner oświadczyły, że brak jest podstaw prawnych do wyłączenia od orzekania w sprawie.

Postanowieniem z dnia 5 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wyłączenie wskazanych sędziów.

Na powyższe postanowienie K. J. wniósł w dniu 11 października 2017 r. zażalenie, które zostało przedstawione w dniu 15 listopada 2017 r. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1766/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 5 września 2017 r. i w dniu 18 grudnia 2017 r. zwrócił akta sprawy Sądowi I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 12 stycznia 2018 r. oddalił wniosek K. J. o wymierzenie grzywny.

Pismem z dnia 6 lutego 2018 r. K. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SO/Kr 7/17, zarzucając nierozpoznanie sprawy bez uzasadnionej zwłoki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75 - zwanej dalej "ustawą"). Stosownie do art. 2 powołanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13 oraz z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OPP 27/11; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu wniosku do Sądu (4 lipca 2017 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (7 lutego 2018 r.) upłynęło 7 miesięcy. W tym okresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podejmował czynności prawidłowo i w rozsądnych terminach. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.

Należy mieć także na uwadze, że postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r. wniosek K. J. o wymierzenie grzywny został oddalony, a przedłużenie się postępowania spowodowane było koniecznością rozpoznania przez Sąd wniosku strony o wyłączenie sędziów oraz nadaniem biegu zażaleniu na postanowienie z dnia 5 września 2017 r.

Odnosząc się do argumentów powołanych w skardze wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki orzekł jak w sentencji postanowienia.