Postanowienie NSA z 28 października 2004 r., I OPP 26/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku (sygn. akt III SAB/Gd 2/04)

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 1 w Gdańsku w przedmiocie zadośćuczynienia za błąd lekarski postanawia oddalić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Roman Hauser Zbigniew Rausz (spr)

Uzasadnienie

K. K. złożyła w dniu 27 września 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę opartą na przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr. 179 poz. 1843), w której wnioskowała:

1/ stwierdzenie przewlekłości postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie wszczętej jej skargą z 13 stycznia 2004 r. sygn. akt sądowych III SAB/Gd.2/04 2/ zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa odszkodowania w kwocie 10000,- zł.

Skarga, którą 13 stycznia 2004 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie została merytorycznie rozpoznana, dotąd bowiem nie wydano w sprawie prawomocnego orzeczenia.

Według skarżącej Sąd działający w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej zobowiązany jest do przestrzegania praw międzynarodowych (Konwencji, Umów, Paktów), żeby stronie poszkodowanej zapewnić ochronę prawną.

W tym przypadku Sąd tego nie czyni, bo postępowanie w sprawie trwa dłużej niż jest to konieczne do rozpatrzenia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Ustawa z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr. 179 poz. 1843) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Według postanowień art. 2 ust. 1 cyt. ustawy strona może wnieść skargę na przewlekłość postępowania sądowego, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku postępowania w sprawie do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy).

Odnosząc ten stan prawny do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w tym przypadku nie nastąpiła przewlekłość postępowania sądowego w rozumieniu cytowanych przepisów. K. K.13 stycznia 2004 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 1 Akademickiego Centrum Klinicznego Akademii Medycznej w Gdańsku w sprawie zadośćuczynienia za błąd lekarski. Następnie w dniu 3 marca 2004 r. złożyła prośbę o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Po uzupełnieniu dokumentacji z tym związanej przez przedłożenie przez skarżącą Sądowi w dniu 16 marca 2004 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 18 marca 2004 r. przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Po przekazaniu przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr.1 Akademickiego Centrum Klinicznego Akademii Medycznej w Gdańsku odpowiedzi na skargę sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne.

Postanowieniem z 1 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SAB/Gd 2/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. K. uznając, że skarga dotyczy sfery prawa cywilnego. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującej od niego skardze kasacyjnej a także zasadach jej sporządzenia i wnoszenia otrzymała K. K. w dniu 6 kwietnia 2004 r. Od tego dnia stosownie do treści art. 177 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) rozpoczął bieg 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie przewidzianym ustawą skarga kasacyjna nie została wniesiona i postanowienie, o którym wyżej mowa stało się prawomocne.

Tak, więc w chwili wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez K. K. skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku sprawa w tym Sądzie była zakończona. Sytuacji w tym względzie nie zmienia fakt, że z wniosku skarżącej z 7 kwietnia 2004 r. toczyło się postępowanie w przedmiocie przyznania jej prawa pomocy w formie ustanowienia adwokata z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postępowanie to zakończyło się – po wykorzystaniu przez wnioskodawczynię przysługujących środków zaskarżenia – wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 14 czerwca 2004 r. postanowienia przyznającego zainteresowanej prawo pomocy we wnioskowanej formie.

21 czerwca 2004 r. odpis tego postanowienia doręczony został stronie postępowania z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia. K. K. niezależnie od zamiaru wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 1 kwietnia 2004 r. odrzucającego jej skargę sądowo administracyjną złożyła w dniu 6 lipca 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając, że mimo kilku miesięcy, jakie upłynęły od wniesienia przez nią skargi sądowo administracyjnej sprawa nie została przez Sąd merytorycznie rozstrzygnięta.

Naczelny Sąd Administracyjny pismem z 17 sierpnia 2004 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na to wystąpienie i 23 sierpnia 2004 r. zwrócił akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

Ustanowiony dla K. K. adwokat z urzędu sporządził w dniu 16 września 2004 r. opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia "zażalenia" (winno być skargi kasacyjnej) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 1 kwietnia 2004 r. Opinia ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku 7 października 2004 r.

W świetle powyższego skargę wniesioną przez K. K. na przewlekłość postępowania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym należało uznać za pozbawioną podstaw i na zasadzie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy z 17 czerwca 2004 r. w związku z art.. 8 ust. 2 tej ustawy i art. 197 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – oddalić.