Postanowienie NSA z 10 czerwca 2020 r., I OPP 28/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie

Sprawa

w sprawie o sygnaturze II SAB/Lu 58/19 ze skargi R. K. na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie NSA Marek Stojanowski Marian Wolanin

Uzasadnienie

W dniu 14 kwietnia 2020 r. (data prezentaty) R. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Lublinie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 58/19 z jego skargi na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że ww. skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 23 lipca 2019 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2019 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Lu 58/19, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Następnie Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego.

W dniu 7 października 2019 r. do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego na Zarządzenie z dnia 23 września 2019 r. oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tym samym dniu zarządzono o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez wskazanie numeru PESEL, a pismem z dnia 10 października wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 października 2019 r. II SPP/Lu 207/19 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W dniu 27 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Lublinie o ustanowienie radcy prawnego dla R. K. Po uzyskaniu informacji z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu osoby pełnomocnika z urzędu, zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2019 r. wyznaczono posiedzenie niejawne w przedmiocie zbadania przesłanek do uwzględnienia zażalenia. Następnie Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Lu 58/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia doręczono wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie z dnia 3 stycznia 2020 r.

W dniu 2 marca 2020 r. sprawę skierowano na termin rozprawy na dzień 2 kwietnia 2020 r. o czym powiadomiono strony postępowania.

W dniu 14 kwietnia 2020 r. (data prezentaty) skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nie został wyznaczony żaden termin posiedzenia, o którym zostałby poinformowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi wraz z aktami sprawy do Sądu (23 lipca 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (14 kwietnia 2020 r.) nie upłynęło zatem 12 miesięcy, o których mowa powyżej. Ponadto jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał niniejszą sprawę i oddalił skargę R. K. Odpis sentencji wyroku przesłano pełnomocnikowi skarżącego oraz organowi w dniu 29 kwietnia 2020 r.

W związku z powyższym nie sposób uznać aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działał w sposób opieszały uzasadniający uwzględnienie wniesionej skargi na przewlekłość postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.