Postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., I OPP 29/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 81/08

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski (sprawozdawca)

Uzasadnienie

W dniu [...] maja 2010 r. (data prezentaty) skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej (sygn. akt VI SAB 81/08), żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania, przyznania od Skarbu Państwa kwoty 20 000 złotych z tytułu przewlekłości postępowania oraz przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania.

Z akt sprawy wynika, że skarga A. S. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę została przekazana przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 18 sierpnia 2008 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 7 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W dniu 5 listopada 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wniosek o wyłączenie sędziego. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego i dochodów. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2007 r. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem Referendarza z dnia 6 stycznia 2009 r., od którego skarżący wniósł sprzeciw, odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 25 lutego 2009 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r., sygn. I OPP 15/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 6 kwietnia 2009 r. skarżący złożył do WSA w Warszawie wnioski o wyłączenie sędziów i wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r. W dniu 11 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienie odrzucające wspomniane wnioski. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2009 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez przedłożenie dodatkowych dokumentów. Postanowieniem z dnia 2 października 2009 r. Sąd I instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym zwolnienia od kosztów i ustanowieniu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. W dniu 21 października 2009 r. skarżący złożył zażalenie na w/w postanowienie, jak również wniosek o wyłączenie sędziego. Zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 115/10. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. Sąd I instancji oddalił wnioski skarżącego o wyłączenie sędziów. A. S. zaskarżył powyższe postanowienie. W dalszym stadium postępowania sądowego Sąd I instancji dwukrotnie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia, a skarżący za każdym razem składał zażalenie na wezwania do uiszczenia wpisu i składał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata.

W dniu [...] maja 2010 r. A. S. wniósł skargę o stwierdzenie przewlekłości toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz o przyznanie 20 000 złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej: ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw wg kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Podkreślić należy, że w rozpoznawanej sprawie od dnia przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy do dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi upłynął okres nieco ponad 2 miesięcy. Obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, celem sporządzenia skargi kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku tego postępowania nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Niemniej jednak decydujący wpływ na długość postępowania miały bez wątpienia liczne wnioski i zażalenia składane przez skarżącego, w tym wnioski o wyłączenie sędziów i przyznanie prawa pomocy, które w konsekwencji okazywały się pozbawione usprawiedliwionych podstaw. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie nastąpiła przewlekłość postępowania.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.