Postanowienie NSA z 23 kwietnia 2015 r., I OPP 30/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1608/14

Sprawa

w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

W dniu 18 sierpnia 2014 r. (data prezentaty organu) D. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Skarga wraz z wnioskiem, odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 22 września 2014 r. (data prezentaty sądu).

W tym też dniu, tj. 22 września 2014 r. sprawa ze skargi D. S. na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 1608/14. Wskazano strony, symbol, przedmiot, wyznaczono sędziego sprawozdawcę oraz zarządzono doręczenie skarżącej odpisu odpowiedzi na skargę.

Postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1608/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpisy tego postanowienia zostały doręczone stronom postępowania przy pismach z dnia 20 października 2014 r.

W dniu 14 listopada 2014 r. (data prezentaty sądu) skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2014 r. wyznaczono termin posiedzenia niejawnego na dzień 23 grudnia 2014 r.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1608/14 umorzono postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych (z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącej z uiszczania kosztów sądowych – art. 239 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niej adwokata. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został przesłany skarżącej przy piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r.

W piśmie z dnia 28 stycznia 2015 r. skarżąca ponowiła wniosek o przyznanie prawa pomocy, a także wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie III SA/Kr 1608/14. Skarżąca wskazała, że Sąd I instancji dotychczas nie rozpoznał jej wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 listopada 2014 r. pomimo, że zobowiązany był do tego w terminie 1 miesiąca.

W piśmie z dnia 24 lutego 2015 r. (data prezentaty sądu) skarżąca uzupełniła skargę na przewlekłość postępowania poprzez dodanie żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania o sygn. akt II SA/Kr 1608/14 oraz zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 2.000 złotych. Ponadto skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 marca 2015 r. zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o ustanowienie dla skarżącej adwokata z urzędu oraz poinformowano skarżącą, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu został rozpatrzony pozytywnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2014 r. Zobowiązano skarżącą do wskazania czy podtrzymuje swoje oświadczenie z dnia 24 lutego 2015 r. o cofnięciu wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu.

W dniu 19 marca 2015 r. (data prezentaty sądu) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] nadesłała zarządzenie z dnia 16 marca 2015 r. o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu.

W piśmie z dnia 19 marca 2015 r. (data prezentaty sądu) skarżąca podtrzymała swój wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i dodała, że mimo pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku o przyznanie prawa pomocy podtrzymuje skargę na przewlekłość postępowania w sprawie II SA/Kr 1608/14, albowiem od dnia 23 grudnia 2014 r. nie został dla niej ustanowiony konkretny pełnomocnik i "nic nie dzieje się w sprawie".

Skarga D. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie II SA/Kr 1608/14 została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 2 kwietnia 2015 r. (data prezentaty sądu).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

Jak wynika z akt sprawy, postępowanie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1608/14 wszczęte zostało na skutek skargi przekazanej przez organ do Sądu w dniu 22 września 2014 r. W tym też dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął czynności w sprawie, tj. Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie o wpisaniu sprawy do repertorium III SA/Kr 1608/14, wskazując strony, symbol, przedmiot, wyznaczając sędziego sprawozdawcę oraz zarządził doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę skarżącej. Po założeniu akt sprawy Sąd I instancji postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. rozpoznał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie rozpoznano wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca już w piśmie z dnia 28 stycznia 2015 r. zarzuciła jednak Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przewlekłość postępowania w rozpoznawanej sprawie. Zauważyć jednak należy, że od dnia wpływu skargi do Sądu (22 września 2014 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (28 stycznia 2015 r.) upłynęło nieco ponad 4 miesiące. Takiego okresu oczekiwania na rozpoznanie sprawy (liczonego od dnia wpłynięcia skargi do sądu), nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę sądu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.