Postanowienie NSA z 17 maja 2013 r., I OPP 33/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] sygn. akt VII SA/Wa 1933/10 postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z jego skargi na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak: [...], żądając stwierdzenia przewlekłość postępowania, przyznania od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł, zobowiązania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania wniosku o ustanowienie w ramach prawa pomocy pełnomocnika w tej sprawie.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez organ w dniu 13 października 2010 r. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 28 października 2010 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r. przyznano skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt I OPP 77/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu w tej sprawie nastąpiła przewlekłość oraz przyznał skarżącemu sumę pieniężną w wysokości 2 000 zł, z uwagi na zbyt długi okres oczekiwania na rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, znaczny odstęp czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami Sądu oraz niezakończenie sprawy. W dniu 28 października 2011 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 stycznia 2012 r. W dniu 19 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 4 stycznia 2012 r. Skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej w tej sprawie. W dniu 23 stycznia 2012 r. skarżący wniósł o uzupełnienie lub wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 991/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ten wniosek. W dniu 8 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postępowania prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2012 r. o odrzuceniu skargi. Skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej, a ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 4 stycznia 2012 r. W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. o odrzuceniu skargi jest niedopuszczalna, ponieważ skarga taka, stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej: ustawa), może być wniesiona w toku postępowania.

Podnoszone przez skarżącego w skardze na przewlekłość postępowania zarzuty nie dotyczą przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie, a w istocie zmierzają do podważenia prawomocnego postanowienia z dnia 4 stycznia 2012 r. oraz innych rozstrzygnięć zapadłych w tej sprawie, a także stanowią polemikę z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, nie ocenia prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych przez sąd rozpoznający sprawę ani czynności podejmowanych przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.