Uzasadnienie
W dniu 10 czerwca 2020 r. (data prezentaty) M.B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skarg kasacyjnych Marszałka Województwa [...] oraz Stowarzyszenia [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 maja 2018 r. sygn. akt II SAB/Ol 29/18 w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz.
75) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania w sprawie, której dotyczy, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. W związku z tym stwierdzić należy, że niedopuszczalne jest zarówno wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że w tej sprawie postępowanie sądowe zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2020 r. Z powyższych względów skarga na przewlekłość jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325) - odrzucił skargę na przewlekłość postępowania. O zwrocie opłaty od skargi na przewlekłość postępowania orzeczono na podstawie art. 17 ust. 3 o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy (...).