Postanowienie NSA z 9 grudnia 2004 r., I OPP 37/04

Sąd

Naczelny Sad Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym sygn. akt II SA/Wa 161/04

Sprawa

w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania sądowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Edward Janeczko Sędziowie NSA Zygmunt Niewiadomski Janina Antosiewicz (spr.)

Uzasadnienie

W dniu 11 października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. B., nadana w Urzędzie Pocztowym 7 października 20043 r., w której strona wnosiła o: 1/ stwierdzenie przewlekłości postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt II SA/Wa 161/04 ze skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 12 grudnia 2003 r. w przedmiocie uznania za bezrobotnego i odmowy przyznania prawa do zasiłku, 2/ przyznanie od Skarbu Państwa ze względu na charakter sprawy i jej znaczenie dla skarżącego kwoty 10.000 zł, 3/ wydanie Sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia wyznaczenia terminu rozprawy niezwłocznie, gdyż przewlekłość postępowania powoduje zagrożenie dla życia i zdrowia rodziny skarżącego.

W obszernym uzasadnieniu skargi A. B. podaje, że po wniesieniu 23 stycznia 2004 r. skargi Sąd nie podjął czynności zmierzających do jej rozpoznania, a mimo zwrócenia się do Sądu pismem z dnia 28 czerwca 2004 r. postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, zaś Sąd nie wyznaczył terminu rozprawy. Z uwagi na charakter sprawy, dotyczącej świadczenia dla osoby bezrobotnej rodzina pozostaje bez środków do życia.

Z akt wynika, iż A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję ostateczną Wojewody w dniu 23 stycznia 2004 r. Sąd zażądał od organu akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę w dniu 4 lutego 2004 r. Odpowiedź ta wraz z aktami wpłynęła do Sądu 24 lutego 2004 r., lecz organ nie zwrócił przesłanej mu skargi. Uczyniono to dopiero po pisemnym żądaniu Sądu w dniu 12 marca 2004 r.

W marcu 2004 r. skarżący złożył pismo procesowe, bez wymaganych odpisów dla strony przeciwnej, co spowodowało konieczność prowadzenia dalszej korespondencji ze stronami. W dniu 1 lipca 2004 r. skarżący wniósł pismo o przyspieszenie terminu rozprawy, na które Sąd udzielił odpowiedzi informując o zasadach rozpatrywania spraw według kolejności ich wpływu do Sądu informując, iż uwagi na to, że dotychczas nie zostały rozpoznane sprawy zarejestrowane w 2002r. i 2003 r. przewidywane rozpatrzenie sprawy nastąpi prawdopodobnie w I kwartale 2005 r. Sąd poinformował stronę również o możliwości wcześniejszego rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym (art.119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W dniu 13 października 2004 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na 15 listopada 2004 r., po odbyciu której wyrokiem z dnia 15 listopada 2004 r. Sąd oddalił skargę strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga na przewlekłość postępowania sądowego nie jest zasadna.

Przepis art.2 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) daje stronie możliwość wniesienia skargi domagającej się stwierdzenia, że w postępowaniu sądowym nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. W ust. 2 tegoż artykułu określono, iż dla stwierdzenia przewlekłości należy ocenić terminowość i prawidłowość podjętych przez Sąd czynności w celu wydania rozstrzygnięcia co do istoty, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W świetle przytoczonych przepisów o nieuzasadnionej zwłoce można mówić tylko wówczas gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, przy uwzględnieniu terminowości i rodzaju podejmowanych przez Sąd czynności, a także zachowania się stron postępowania, a w szczególności tej strony, która podniosła zarzut przewlekłości.

Ocena ta winna także uwzględniać obciążenie Sądu innymi sprawami oraz obowiązek Sądu do rozpoznania wszystkich spraw przed nim zawisłych bez nieuzasadnionej zwłoki.

Jak przedstawiono wcześniej Sąd po wpłynięciu skargi podjął bez zwłoki wstępne czynności, a nieznaczne przedłużenie ich w czasie wynikało z zaniedbań stron, nadsyłających niekompletną dokumentację. Po wniosku strony o przyspieszenie terminu rozprawy Przewodniczący udzielił stronie wyczerpującej informacji z powołaniem się na przepis § 31 ust.1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 109, poz. 1646) o zasadach rozpoznawania spraw i wskazał na możliwość rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na wniosek strony.

Skarżący wprawdzie takiego wniosku nie złożył, lecz już w dniu 13 października 2004r. wydane zostało zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy, która odbyła się 15 listopada 2004 r. i w tym dniu zapadł wyrok w tej sprawie.

Jeżeli więc na skutek pisma strony z dnia 1 lipca 2004 r. Sąd przyspieszył termin rozprawy i rozpoznał sprawę skarżącego mimo zawisłych przed Sądem zaległych spraw, zarejestrowanych w 2002 r. i 2003 r., to nie można podzielić zarzutu skargi, iż w sprawie tej doszło do nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy przez Sąd.

Z powyższych względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art.12 ust.1 powołanej ustawy.