Postanowienie NSA z 5 czerwca 2009 r., I OPP 38/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt VI SA/Wa 75/08 (poprzednia sygn. akt IV SA/Wa 2526/07) postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Skarżący A. S. wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkimi Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej (sygn. akt VI SA/Wa 75/08 poprzednio IV SA/Wa 2526/07), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa 10 000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie dnia 17 grudnia 2007 r. Dnia 6 marca 2008 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Postanowieniem z dnia 26 marca 2008 r., sygn. akt I OPP 15/08 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, stosowanie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", ponieważ skarżący nie przytoczył okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania. Dnia 8 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie, tym razem przytaczając okoliczność, które w jego ocenie świadczą o przewlekłości postępowania. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPP 16/08 oddalono skargę na przewlekłość postępowania, z uwagi na to, że poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki, a okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy wynosił 4 miesiące.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W lipcu 2008 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem referendarza z dnia 2 października 2008 r., od którego skarżący wniósł sprzeciw, odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.

Zażalenia skarżącego nie zostały dotychczas rozpoznane, ponieważ skarżący wniósł kolejne skargi na przewlekłość postępowania i związane z tym postępowaniem wnioski, które wymagały rozpoznania. W dniu 25 lutego 2009 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt I OPP 17/09 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona przed upływem 12 miesięcy od daty oddalenia poprzedniej skargi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Dnia 6 kwietnia 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów NSA oraz o wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia przewlekłości postępowania. Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt I OPP 32/09 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów oraz odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 19 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania. Dnia 14 maja 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wystąpił z kolejną skargą na przewlekłość postępowania, która podlega rozpoznaniu w tym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd rozpoznał skargę na przewlekłość postępowania, mimo że strona nie uiściła opłaty, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy, albowiem skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, a jak wynika ze skargi na przewlekłość postępowania skarżący upatruje przyczyny przewlekłości postępowania w nierozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w grudniu 2007 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu - wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPP 16/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania. Po zwróceniu akt sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Obecnie pozostały jeszcze do rozpoznania zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2008 r. o odmowie wyłączenia sędziego oraz z dnia 27 stycznia 2009 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zasadniczą przyczynę niezakończenia postępowania w tym zakresie stanowi konieczność rozpoznawania licznych kolejnych wniosków, zażaleń oraz skarg na przewlekłość postępowania składanych przez skarżącego, które powodują przedłużenie postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., oddalił skargę na przewlekłość postępowania.