Postanowienie NSA z 3 czerwca 2015 r., I OPP 39/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. Ś. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1580/14 ze skargi Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska (spr.) Marek Stojanowski

Uzasadnienie

W dniu 20 sierpnia 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zasiłku celowego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Sąd przekazał skargę Z. Ś. do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy, a wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt III SO/Kr 22/14. Skarżący został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu i wykonał to wezwanie w dniu 2 września 2014 r.

W dniu 15 września 2014 r. skarga Z. Ś. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę i została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 1580/14. Akta sprawy o sygn. akt III SO/Kr 22/14 zostały dołączone do akt SA/Kr 1580/14.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz oddalił wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 9 grudnia 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2015 r. sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego o udokumentowanie jego sytuacji materialnej i rodzinnej w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Skarżący odpowiedział na to wezwanie pismem z dnia 27 stycznia 2015 r. Postanowieniem z dnia 20 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 21 kwietnia 2015 r. Z. Ś. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SO/Kr 22/14, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie, zobowiązania Sądu do rozpoznania tej sprawy w terminie 1 miesiąca od rozpoznania skargi, przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 100 000 zł oraz zasądzenia na jego rzecz od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kosztów postępowania. Skarżący podniósł, iż w tej sprawie nie został do tej pory wyznaczona rozprawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga Z. Ś. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie skarga na przewlekłość postępowania dotyczy sprawy z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, sygn. akt III SO/Kr 22/14, lecz w związku z tym, że w tej sprawie od dnia 15 września 2014 r. toczy się postępowanie ze skargi Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zasiłku celowego, przed wniesieniem której skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt III SA/Kr 1580/14), to należało przyjąć, że skarga na przewlekłość postępowania dotyczy sprawy głównej, a więc sprawy o sygn. akt III SA/Kr 1580/14.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie od dnia wpływu wniosku o przyznanie prawa pomocy przed wniesieniem skargi, rozpoznawanego pod sygn. akt III SO/Kr 22/14 (20 sierpnia 2014 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (21 kwietnia 2015 r.) trwa 8 miesięcy. Sąd podejmował czynności w tej sprawie prawidłowo i w rozsądnych terminach.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.