Postanowienie NSA z 9 lipca 2009 r., I OPP 41/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 702/09

Sprawa

w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak (spr.) Sędziowie NSA Marek Stojanowski Irena Kamińska

Uzasadnienie

W dniu 25 czerwca 2009 r. J. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] w sprawie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego. J. D. wniósł o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt II SA/Wa 702/09 (wcześniej II SA/Wa 33/08) doszło do naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zwłoka w rozpoznaniu sprawy spowodowana jest nieprofesjonalnym, stronniczym i niekompetentnym działaniem Sądu, który to nie przystąpił do niezwłocznego skontrolowania zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego tylko szukał pretekstu do odstąpienia od tej kontroli. Skarżący domaga się zasądzenia na jego rzecz kwoty [...] zł za poniesione straty w związku z uniemożliwieniem mu skutecznego wyegzekwowania dochodzonych roszczeń.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez organ w dniu 7 stycznia 2008 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2008 r. wyznaczył termin rozprawy na dzień 30 maja 2008 r. W związku ze złożonym tuż przed rozprawą wnioskiem skarżącego o wyłączenie sędziego B. S. od rozpoznania przedmiotowej sprawy Sąd postanowił w dniu 30 maja 2008 r. odroczyć rozprawę i powyższy wniosek skierować do rozpoznania. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie B. S. od prowadzenia i rozpoznania spawy. Kolejny termin rozprawy został wyznaczony na dzień 9 października 2008 r. W dniu 2 października 2008 r. skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy przekazanej przez Sąd Okręgowy w Warszawie. Na rozprawie w dniu 9 października 2008 r. Sąd przychylając się do wniosku skarżącego zawiesił postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił podjęcia zawieszonego postępowania z uwagi na toczące się postępowanie o sygn. akt II SA/Wa 1502/08. Wobec ustania przyczyny zawieszenia postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. podjęto zawieszone postanowienie. Następnie zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2009 r. Przewodniczący Wydziału II wyznaczył termin rozprawy na dzień 16 lipca 2009 r.

W dniu 25 czerwca 2009 r. skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Pierwszy termin rozprawy został wyznaczony już po czterech miesiącach od daty wpływu skargi do sądu. Zaplanowana rozprawa została jednak odroczona z uwagi konieczność rozpoznania w innym składzie sędziowskim złożonego (przed rozprawą) wniosku skarżącego o wyłączenie jednego z sędziów orzekających w sprawie. Po rozpoznaniu tego wniosku wyznaczony został kolejny termin rozprawy. Na rozprawie Sąd uwzględnił wniosek skarżącego i zawiesił postępowanie wskazując, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania II SA/Wa 1502/08. Po ustaniu przyczyny zawieszenia Sąd niezwłocznie podjął postępowanie i wyznaczył termin rozprawy na dzień 16 lipca 2009 r.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że na skutek zawieszenia postępowania przed Sądem pierwszej instancji doszło do naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd uwzględniając wniosek skarżącego w tym zakresie, zawiesił postępowanie wskazując jako podstawę prawną art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i nie podejmował czynności w sprawie do czasu wydania rozstrzygnięcia w innym toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podnieść należy, że stosownie do treści ww. przepisu podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zatem samo zawieszenie postępowania nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość postępowania. Stanowisko skarżącego nie jest zasadne tym bardziej, że został pouczony o przysługującym mu prawie zaskarżenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, z którego jednak nie skorzystał.

Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszystkie podjęte przez Sąd w toku tego postępowania czynności dokonano w rozsądnych terminach, czym nie naruszono zasady sprawności postępowania. Należy zwrócić uwagę, że okoliczność, iż sprawa dotychczas nie została ostatecznie zakończona uzależnione jest również od zachowania skarżącego, to bowiem on bezpośrednio przed terminami kolejnych rozpraw tj. w dniu 30 maja 2008 r. i w dniu 2 października 2008 r. składał wnioski formalne, które Sąd zobowiązany był rozpoznać.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 702/09 nie trwało dłużej niż było to konieczne, terminowo i prawidłowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, a tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.