Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2011 r. (data prezentaty) wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga P. B. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w rozpoznaniu jego skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 21 czerwca 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. B. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji. Skarżący nie wskazał jednoznacznie numerów spraw, podając ze są to prawdopodobnie sprawy II SO/Rz 17/10 lub II SAB 27/10.
P. B. wniósł o rozpoznanie skargi w terminie 2 dni, nadto o zasadzenie na jego rzecz kwoty 20 000 zł. za naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Jako uzasadnienie podał, że pomimo upływu 7 miesięcy od wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarga nie została rozpatrzona.
Po nadesłaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie akt spraw których mogła dotyczyć skarga na przewlekłość postępowania okazało się, że dotyczy ona spraw oznaczonych sygnaturami: II SO/Rz 15/10 i II SAB/Rz 34/10. Z akt tych spraw wynika, że skarga P. B. z dnia 28 października 2010 r. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (akta II SO/Rz 15/10 – k.
- nie została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny bieżące czynności procesowe co do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 czerwca 2010 r. (wpłynął on do WSA z dniu 29 czerwca 2010 r.), rozpoznanego w samodzielnym postępowaniu pod sygn. akt II SO/Rz 15/10. Po prawomocnym rozstrzygnięciu tego wniosku postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 150/11 o oddaleniu zażalenia P. B. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2010 r., II SO/Rz 15/10 akta sprawy II SO/Rz 15/10 zostały dołączone zarządzeniem z dnia 22 marca 2011 r. do akt zasadniczej sprawy, sygn. akt II SA/Rz 34/10 ze skargi P. B. z dnia 10 czerwca 2010 r. uzupełnionej pismem jego z dnia 23 czerwca 2010 r. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, która to skarga wraz z odpowiedzią organu na skargę i aktami sprawy wpłynęła do WSA w Rzeszowie w dniu 17 sierpnia 2010 r.
W oparciu o powyższe ustalenia obecna skarga P. B. z dnia 3 czerwca 2011 r. (wpływ do NSA w dniu 8 czerwca 2011 r.) w istocie dotyczy przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie, sygn. akt II SO/Rz 15/10 dotyczącej wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie zaś przewlekłości postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do którego taka skarga nie wpłynęła. Tak też została zarejestrowana – jako skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, sygn. akt II SO/ Rz 15/10 (II SAB/Rz 34/10) o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z tych akt spraw wynika, że postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II SO/Rz 15/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie rozpoznał wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy, tj. zwolnił go od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia radcy prawnego. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SO/Rz 15/10 ustanowił dla P. B. radcę prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 150/11 oddalił.
Należy przy tym stwierdzić, że wszystkie czynności Wojewódzkiego Sądu wykonywane od daty wpłynięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 29 czerwca 2010 r. do daty wydania postanowienia w dniu 14 grudnia 2010 r. były podejmowane sukcesywnie bez zbędnej zwłoki (wezwanie z dnia 6 lipca 2010 r., a następnie z dnia 23 lipca 2010 r. o uzupełnienie braków formalnych wniosku, postanowienie referendarza sądowego z dnia 1 września 2010 r., wpływ sprzeciwu skarżącego od tego postanowienia w dniu 1 października 2010 r., wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych z dnia 20 października 2010 r., wpływ uzupełniającego oświadczenia majątkowego skarżącego w dniu 4 listopada 2010 r.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 178, poz. 1843, zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania), oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. W okolicznościach tej sprawy nie można mówić o przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony bez nieuzasadnionej zwłoki i w konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SO/Rz 15/10 ustanowił dla P. B. radcę prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 150/11.
Mając powyższe na uwadze, nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były bez nieuzasadnionej zwłoki. Pierwsze postanowienie w przedmiotowej sprawie - przyznania prawa pomocy - zostało wydane w dniu 1 września 2010 r.,tj. już po dwóch miesiącach od wpłynięcia tego wniosku, zważywszy na fakt, że P. B. został wcześniej wezwany pismem z dnia 6 lipca i 23 lipca 2010 r. do uzupełnienia złożonego wniosku.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do stwierdzenia, iż nastąpiła przewlekłość postępowania, a wobec tego, na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy skarga na przewlekłość podlega oddaleniu.