Postanowienie NSA z 14 czerwca 2013 r., I OPP 45/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi L. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 822/12 i Naczelnym Sądem Administracyjnym

Sprawa

w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

W dniu 20 maja 2013 r. L. B. złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku sygn. akt III SA/Gd 822/12 oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. akt I OZ 183/13, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt III SA/Gd 822/12 naruszono jej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy została przekazana przez organ do Sądu w dniu 24 grudnia 2012 r. Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 31 stycznia 2013 r. Skarżąca w dniu 28 stycznia 2013 r. złożyła wniosek o wyłączenie ze sprawy sędziów J. S., A. O. i E. K.-G. W tym samym dniu odwołano termin rozprawy i wniosek skarżącej skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów wskazanych we wniosku z dnia 28 stycznia 2013 r. od rozpoznania sprawy. W dniu 25 lutego 2013 r. skarżąca złożyła zażalenie. Akta sprawy wraz z zażaleniem wpłynęły do Sądu II instancji w dniu 6 marca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 183/13 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 8 lutego 2013 r. Po zwrocie akt z NSA, zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 6 czerwca 2013 r. Wobec złożenia w dniu 20 maja 2013 r. przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania, zarządzeniem z dnia 21 maja 2013 r. odwołano termin rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga L. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku i Naczelnym Sądem Administracyjnym jest bezzasadna.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i terminowo. Należy zauważyć, że przez przewlekłość rozumie się w praktyce brak czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, zachodzące dłużej niż jest to konieczne. Można uznać więc, że do przewlekłości postępowania dochodzi tylko wtedy, gdy zwłoka w czynnościach sądowych jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Skarga L. B. wraz z odpowiedzią na skargę i całością akt administracyjnych wpłynęła do Sądu dnia 24 grudnia 2012 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu rozpoznanie sprawy. Z analizy akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zmierzał, kierując się dyrektywą wynikającą z art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozstrzygnięcia sprawy na pierwszym posiedzeniu, termin rozprawy na dzień 31 stycznia 2013 r. wyznaczono już 4 stycznia 2013 r., czyli w niecałe dwa tygodnie od dnia wniesienia skargi. Pomimo wyznaczonego terminu rozprawy, postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji nie zostało zakończone, bowiem skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie. Rozprawę odroczono z uwagi na konieczność rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Wniosek ten WSA w Gdańsku rozpoznał w dniu 8 lutego 2013 r. Następnie skarżąca złożyła zażalenie, które zostało przekazane do Sądu odwoławczego bez zbędnej zwłoki.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku oddalające wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów A. O., E. K.-G. i J. S. w ciągu trzech tygodni od dnia wpływu całości akt sądowych ze środkiem zaskarżenia (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 183/13). Zatem rozstrzygnięcie sprawy wpadkowej jaką jest niewątpliwie kwestia wyłączenia sędziego nastąpiło w racjonalnym terminie.

Również kolejne czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego (tj. wyznaczenie terminu rozprawy na dzień 6 czerwca 2013 r.) wskazują na terminowość i dążenie do możliwie najszybszego zakończenia postępowania.

Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy i wszelkie podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku i Naczelny Sąd Administracyjny w toku tego postępowania czynności należy przyznać, że dokonano ich w rozsądnych terminach, czym nie naruszono zasady sprawności postępowania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.